- wynagrodzenie ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy,
- wypłaty z tytułu członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną,
- zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakład pracy.
Kwoty te są kosztem uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. W sytuacji uchybienia temu terminowi mogą być zaliczone do kosztów w momencie wypłaty.
Składki ZUS
Jeszcze bardziej skomplikowane zasady dotyczą zaliczania do kosztów podatkowych finansowanych przez płatnika składek ZUS określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 23 ust. 1 pkt 55a ustawy o PIT do momentu wpłaty nie są one kosztem. Art. 23 ust. 3d ustawy o PIT nakazuje regułę tę stosować odpowiednio do składek na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.
Z kolei art. 22 ust. 6bb ustawy o PIT mówi, że niektóre składki mogą być kosztem w miesiącu, za który są należne, mimo że w miesiącu tym nie ich nie zapłacono. Chodzi o składki z tytułu należności, o których mowa w ust. 6ba (czyli przede wszystkim z umów o pracę), określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek, oraz składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Aby w ten korzystny sposób rozliczyć koszty, składki muszą być opłacone: