Zasądzone wyrokiem sądu rejonowego odszkodowanie stanowiło różnicę między ilością akcji, którą faktycznie wnioskodawca otrzymał, a tą, którą powinien dostać, gdyby pracodawca prawidłowo wyliczył jego staż pracy i zakwalifikował go do odpowiedniej grupy osób uprawnionych.
Odszkodowanie to obejmowało zatem wyłącznie stratę, jakiej doznał wnioskodawca w związku z nienależytym wykonaniem przez spółkę zobowiązania polegającego na zaliczeniu go do właściwej kategorii uprawnionych do otrzymania akcji pracowniczych, a nie utratę jakichkolwiek korzyści, które mogłyby się stać jego udziałem, gdyby zdarzenie wywołujące szkodę nie nastąpiło.
Nie było również związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Izba Skarbowa w Łodzi prawidłowo uznała więc, że otrzymane przez wnioskodawcę odszkodowanie jest zwolnione z opodatkowania.Należy również zgodzić się z Izbą Skarbową w Łodzi, że ustawa o PIT nie daje podstaw do objęcia zwolnieniem zasądzonych na rzecz wnioskodawcy odsetek ustawowych.
Zgodnie bowiem z art. 481 kodeksu cywilnego, jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby odszkodowanie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
Wynika z tego, że odsetki nie mogą być w żaden sposób utożsamiane z odszkodowaniem, są bowiem należne wierzycielowi z tytułu samego opóźnienia w spełnieniu świadczenia pieniężnego, niezależnie czy wskutek tego opóźnienia poniósł on jakąkolwiek szkodę.
Jednocześnie nie ma innego przepisu, który pozwalałby zwolnić je z opodatkowania. Ustawodawca przewidział możliwość zwolnienia od opodatkowania jedynie w stosunku do określonych kategorii odsetek, wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy o PIT. Chodzi o odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty wynagrodzeń i świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT (m.in. z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy etc.).