Nakłady na promocję inwestycji nie są reprezentacją

Tak stwierdziła Izba Skarbowa w Warszawie w interpretacji z 29 kwietnia 2011 (IPPB5/423-61/11-4/JC).

Spółka wybudowała centrum handlowe, którego działalność zainaugurowano uroczystym otwarciem.

W związku z tym wydarzeniem postanowiła przeprowadzić kampanię reklamową w celu zachęcenia potencjalnych klientów do odwiedzenia centrum. Zorganizowanie kampanii i imprezy wiązało się z poniesieniem przez nią znacznych wydatków.

Spółka powzięła wątpliwość, czy mogą być one uznane za koszty uzyskania przychodów, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Jej zdaniem koszty szeroko pojętej promocji nowej inwestycji wiążą się bezpośrednio z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą, której przedmiotem jest zarządzanie centrum handlowym i wynajmowanie znajdujących się w nim lokali. Promocja centrum miała bowiem na celu wzbudzenie możliwie jak największego zainteresowania inwestycją potencjalnych kontrahentów spółki.

Izba skarbowa w pełni podzieliła to stanowisko. Stwierdziła, że nie są to wydatki reprezentacyjne, których celem jest m.in. stworzenie i utrwalenie właściwego wizerunku firmy, np. przez podejmowanie kontrahentów, poczęstunek czy wręczanie upominków.

Dodatkowo reprezentacja, w przeciwieństwie do reklamy, utożsamiana jest z okazałością, wystawnością. Według izby wydatki spółki należy utożsamiać z reklamą, czyli działaniami zmierzającymi do zwiększenia rozpoznawalności centrum i tym samym zwiększenia przychodów spółki.

Komentarz

Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT wydatki o charakterze reprezentacyjnym nie są uznawane za koszt podatkowy. Przepis ten nie definiuje pojęcia reprezentacji. Zawiera jedynie wyliczenie przykładowe, mianowicie ustawodawca odwołał się w szczególności do wydatków poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności i napojów, w tym alkoholu.

Przepisy nie definiują również w żaden sposób rodzaju wydatków, jakie można zaliczyć do kosztów reklamy, która w przeciwieństwie do reprezentacji może, co do zasady, być kosztem podatkowym.

Szeroki wachlarz form, w jakich reprezentacja czy reklama mogą występować, prowadzi do trudności w kwalifikowaniu takich wydatków przez przedsiębiorców. Warto zwrócić uwagę, że nie każdy wydatek, który określimy jako reklamowy, może być uznany za koszt podatkowy.

W myśl ogólnej zasady (art. 15 ust. 1 ustawy o CIT) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zatem możliwość uznania określonego wydatku za koszt uzyskania przychodu uzależniona jest też od celu tego wydatku. Do opisanych zasad odwołać się należy również przy kwalifikacji do kosztów podatkowych wydatków poniesionych przez spółkę na promocję nowo otwartego centrum handlowego. Istotą komentowanej interpretacji było przede wszystkim zakwalifikowanie poniesionych przez nią wydatków jako formy reprezentacji lub reklamy.

Izba skarbowa przychyliła się do stanowiska spółki, uznając wydatki na promocję nowo otwartego centrum za koszty działalności reklamowej, które mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Interpretacja wyraźnie wskazuje, że działania przedsiębiorcy – organizatora imprezy o charakterze promocyjnym – mają na celu zwiększenie jego przychodów, co stanowi prawną podstawę do zaliczenia wydatków na nabycie usług organizacji imprez reklamowych, oprawy muzycznej tych imprez, wynajęcia hali namiotowej i urządzeń rekreacyjno-rozrywkowych, organizacji imprez dla dzieci, obsługi przez hostessy jako kosztów uzyskania przychodów.

Jednak podkreślić należy, że to po stronie przedsiębiorcy leży obowiązek wykazania związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem i przychodem uzyskanym z działalności.

Autorka jest konsultantką w Dziale Prawnopodatkowym PwC

Czytaj też:

Zobacz więcej:

» Podatki i księgi » Podatek dochodowy » PIT i CIT » Koszty » Co można wrzucić w koszty » Reklama i reprezentacja

Interpretacje podatkowe