Wartość cła mogą zwiększać koszty pośrednie

Pozostaje jednak problem dodatkowej faktury, która obciąża polskiego przedsiębiorcę kosztami pośrednika. Kwestię, czy i w jaki sposób tego typu koszty należy ująć przy wyliczaniu cła, reguluje art. 32. W myśl tego przepisu do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej dodaje się pewne koszty, jeżeli nie są w niej już uwzględnione.

Między innymi dotyczy to kosztów pakowania (zarówno materiałów jak i robocizny), załadunku i opłat manipulacyjnych oraz właśnie prowizji i kosztów pośrednictwa, ale z wyjątkiem prowizji od zakupu. Zatem w opisanej sytuacji należy przyjąć, że koszt tego pośrednictwa w części, w jakiej obciąża kupującego, należy uwzględnić przy obliczaniu należności celnych. Mówiąc wprost, przyczyni się to do podniesienia ceny towaru.

W tym miejscu warto zauważyć, że wskazany przepis mówi o wyjątku w postaci prowizji od zakupu. Ta do wartości celnej nie jest wliczana. Na czym polega różnica? Gdyby w opisanym przypadku belgijska firma (pośrednik) działała na zlecenie firmy polskiej, tzn. miała dla niej wyszukać na zagranicznym rynku kontrahenta i ułatwić podpisanie kontraktu, pobierając za to prowizję, stanowiłaby ona właśnie prowizję od zakupu.

Wówczas nie zwiększałaby należności celnych. Szczegółowo reguluje to ust. 4 art. 32, który stanowi, że dla celów określania wartości celnej towaru „prowizja od zakupu” oznacza opłaty poniesione przez importera na rzecz jego agenta za usługę polegającą na reprezentowaniu go przy zakupie towarów, których wartość celna jest ustalana.