Takie rozwiązanie jest praktykowane np. w branżach zajmujących się tzw. sztuką użytkową (architekci, projektanci) oraz w firmach informatycznych. Korzystne opodatkowanie wypłaty jest jednak możliwe tylko po spełnieniu określonych warunków.
Zgodnie z ustawą o prawie autorskim jeżeli praca wykonywana przez pracownika jest twórcza, tzn. niepowtarzalna, ma indywidualny charakter i spełnia przesłanki utworu, a pracownik nabywa prawa autorskie do utworów pracowniczych, to do tej części wynagrodzenia za pracę, która jest honorarium za utwory, mogą być zastosowane 50-proc. koszty uzyskania przychodów.
Oczywiste jest, że w przypadku stosunku pracy tylko część wykonywanych czynności będzie miała charakter twórczy. Nie można uznać prac administracyjnych czy kontaktów z klientami i zleceniodawcami za działalność niepowtarzalną.
W takim razie jak obliczyć część wynagrodzenia przypadającą na czynności twórcze? Odpowiedź powinna być następująca: w sposób możliwy do udowodnienia. Zresztą tego samego zdania są organy podatkowe.
[b]Izba Skarbowa w Katowicach w interpretacji z 25 czerwca 2010 r. (IBPBII/1/415-377/10/BJ) [/b]uznała, że „wskazane jest, aby z umowy o pracę lub jakiegokolwiek dokumentu wynikało, jaka część wynagrodzenia obejmuje wynagrodzenie autorskie z tytułu korzystania przez pracownika z praw autorskich, a jaka dotyczy wynagrodzenia ściśle związanego z wykonywaniem obowiązków pracowniczych (służbowych)”.
