Fiskus ocenia decyzje o zaniechaniu inwestycji

Takie sygnały docierają do nas od czytelników. Urzędy skarbowe nie mają do tego podstaw.

Przykładem jest spółka, która planowała zakup gruntu pod budowę lokali na wynajem. Poniosła w związku z tym koszty m.in. pośrednictwa, analiz i opracowań wstępnych projektów, opinii biegłych i usług prawnych. Wyniki tych badań nie były jednak zadowalające. Spółka zrezygnowała z zakupu, gdyż okazało się, że zyski nie byłyby tak wysokie, jak planowano.

Od wydatków na analizy i pośrednictwo firma odliczała VAT. W trakcie późniejszej kontroli urząd skarbowy to zakwestionował, bo – jego zdaniem – spółka nie miała prawa do odliczenia. Podważył też racjonalność decyzji o rezygnacji z zakupu.

[srodtytul]To dziś norma[/srodtytul]

Zaniechane inwestycje to powszechny problem w biznesie. Tak jest, gdy firma rezygnuje z podjętych wcześniej zamiarów i odstępuje np. od realizacji kolejnego etapu przedsięwzięcia.

Część urzędów skarbowych nie bierze pod uwagę, że od 1 stycznia 2009 r. obowiązują korzystne dla podatników przepisy w tym zakresie. Zgodnie z art. 15 ust. 4f [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=2077D4FCEE34BCB8757AB71139FDA724?id=115893]ustawy o CIT[/link] wydatki na niedokończone inwestycje są kosztem podatkowym w dacie ich zbycia lub likwidacji.

Takie warunki spełnia też dokumentacja techniczna, która ze względu na swój specyficzny charakter nie nadaje się do innego wykorzystania. Potwierdza to m.in. [b]interpretacja Izby Skarbowej w Poznaniu (nr ILPB3/423-33/10-4/EK)[/b].

Co ważne, urzędy skarbowe nie mogą kwestionować zasadności decyzji firmy o zaniechaniu inwestycji. Mówi o tym [b]wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. III SA/Wa 384/10)[/b]. Sprawa dotyczyła spółki, która odstąpiła od zakupu gruntu po przeprowadzeniu tzw. audytu technicznego planowanej budowy. Powodem była niższa od oczekiwanej opłacalność inwestycji i niesatysfakcjonujący wynik negocjacji ze sprzedawcą działki.

[srodtytul]Spółka miała rację[/srodtytul]

Zdaniem fiskusa rezygnacja miała za podstawę subiektywne przesłanki, które nie mogą uzasadniać uznania związku wydatku z opodatkowaną działalnością gospodarczą. 

Sąd orzekł, że wbrew twierdzeniu organu podatkowego nie jest ważne, czy odstąpienie nastąpiło z powodu nowej oceny rentowności inwestycji na podstawie danych z audytu (przesłanki subiektywne), czy też z powodów niezależnych od strony.