Trzeba przy tym pamiętać, że o konsekwencjach podatkowych nie decyduje sama nazwa umowy, lecz to, jaka jest jej treść.
Obowiązkiem najemcy użytkującego samochód osobowy będzie prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu. Brak ewidencji oznacza automatycznie, że wydatki z tytułu używania samochodu nie są kosztami uzyskania przychodów (art. 16 ust. 5 ustawy o CIT i art. 23 ust. 5 ustawy o PIT). Mimo prowadzenia ewidencji nie możemy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu kosztów używania samochodu osobowego w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu dla celów działalności gospodarczej przez stawkę za jeden kilometr przebiegu (art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT i art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o PIT).
Innymi słowy kwota wynikająca z ewidencji przebiegu pojazdu będzie stanowić limit wydatków zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów.
Największe wątpliwości budzi pytanie, czy ograniczenie to dotyczy jedynie wydatków związanych stricte z eksploatacją pojazdu (np. na benzynę), czy też wszystkich kosztów związanych z używaniem samochodu (łącznie z czynszem za najem).
W ocenie organów podatkowych limitowane są wszystkie wydatki [b](tak np. Izba Skarbowa w Poznaniu w interpretacji z 17 marca 2008 r., ILPB3/423-295/07-4/ŁM, i Izba Skarbowa w Bydgoszczy w interpretacji z 12 sierpnia 2009 r., ITPB1/415-499/09/TK)[/b].