Fakturę korygującą rozliczamy wstecz

[b]To zasadnicza teza wynikająca z interpretacji Izby Skarbowej w Warszawie z 29 kwietnia 2010 r. (IPPP1-443-320/10-3/ISz)[/b].

Spółka prowadzi działalność produkcyjną. Zawarła umowę przewidującą możliwość otrzymania od kontrahenta dodatkowego wynagrodzenia uwarunkowanego osiągnięciem pewnego poziomu produkcji.

Wypłacane dodatkowe wynagrodzenie jest niezależne od ceny, jaką kontrahent spółki płaci za jej produkty. Wynika ono z przekroczenia przez spółkę założonego minimum.

Firma dokumentuje otrzymanie dodatkowego wynagrodzenia przez korektę faktur pierwotnych potwierdzających dokonaną dostawę towarów.

Spółka zwróciła się do organów podatkowych z pytaniem: czy prawidłowe będzie uwzględnienie, dla celów VAT, skutków faktur korygujących w miesiącu ich wystawienia? Jej zdaniem jest to możliwe.

Izba skarbowa uznała jednak to stanowisko za nieprawidłowe, wywodząc, że [b]jeśli korekta spowoduje zwiększenie kwoty podatku należnego, powinna być rozliczona w okresie, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dostawy towarów[/b].

Spółka powinna więc uwzględnić fakturę korygującą w rejestrze sprzedaży w miesiącu, w którym wystawiona została pierwotna faktura, i jednocześnie skorygować deklarację VAT-7 za ten miesiąc.

[i]Autorka jest konsultantką w Zespole Zarządzania Wiedzą PricewaterhouseCoopers[/i]

[ramka][b]Komentuje Przemysław Wiśniewski, konsultant w Dziale Prawnopodatkowym PricewaterhouseCoopers:[/b]

Przepisy [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=17D1F175CBC1000681743E9D550EDE8C?n=1&id=172827&wid=337454]ustawy o VAT [/link]nie określają wyczerpująco zasad ujmowania faktur korygujących przez podatników, którzy je wystawiają. Wprawdzie ustawodawca określił zasady rozliczania faktur korygujących „in minus”, ale nie ma podobnych uregulowań w zakresie faktur korygujących „in plus”.

Lukę w przepisach wypełniła doktryna i praktyka, wypracowując zasadę, zgodnie z którą o momencie ujęcia danej faktury korygującej „in plus” w rozliczeniach podatkowych wystawcy decyduje przyczyna jej wystawienia.

Jeśli korekta jest wynikiem okoliczności, które nie mogły być znane w momencie wystawienia faktury pierwotnej, korekta powinna być ujęta na bieżąco, tj. w deklaracji podatkowej za okres, w którym ją wystawiono.

Natomiast korekta będąca wynikiem okoliczności, które były (lub powinny być) znane już w momencie wystawienia faktury pierwotnej, np. błąd w stawce podatku, cenie towaru itp., powinna być ujmowana poprzez korektę deklaracji podatkowej za okres, w którym wykazano pierwotną transakcję.

W omawianej interpretacji izba skarbowa de facto posługuje się opisaną zasadą, niemniej argumentacja skłaniająca organ do wskazania, że wystawiona przez podatnika korekta powinna być rozliczona poprzez korektę deklaracji, w której wykazano pierwotną transakcję, jest dyskusyjna.

Organ podatkowy stanął na stanowisku, że zastrzeżenie przez strony możliwości dokonania korekty ceny towarów w przyszłości jest wystarczające, aby uznać, że już w momencie wystawienia faktury pierwotnej stronom była znana okoliczność skutkująca wystawieniem korekty.

Trudno zgodzić się z takim stanowiskiem.

W momencie wystawienia faktury pierwotnej strony transakcji ustaliły podstawę opodatkowania prawidłowo, bo z uwagi na nieprzewidywalność produkcji rolnej, w momencie dokonywania transakcji, nie było wiadome, czy producent zdoła dostarczyć towary w ilości uzasadniającej wypłacenie dodatkowego elementu wynagrodzenia.