Zdarza się, że przedsiębiorcy korzystający ze zwolnienia z VAT ze względu na stosunkowo niewielkie obroty przegapiają moment, w którym wielkość sprzedaży przekracza limit uprawniający do zwolnienia. Dokumentując dostawy towarów i usług, dalej wystawiają rachunki bez podatku należnego (na zasadach określonych w art. 87 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=71D1463B8A8843E6D3BC1C7A0FD7E1C9?id=176376]ordynacji podatkowej[/link]).
[srodtytul]Najpierw był rachunek...[/srodtytul]
Po wykryciu błędu, z reguły przy pomocy kontrolerów z urzędu skarbowego, pojawia się pytanie, czy można udokumentować fakturami VAT transakcje pierwotnie rozliczone rachunkami. I czy faktury takie są dla kontrahentów podstawą do odliczenia podatku w nich wykazanego w rozliczeniu za okres ich otrzymania (bądź w jednym z dwóch następnych okresów rozliczeniowych – zgodnie z art. 86 ust. 10 i 11 ustawy o VAT).
W sytuacjach jak rozpatrywana istotą sprawy jest możliwość nieterminowego wystawienia przez podatników faktury z wykazaną kwotą podatku, który mógłby być odliczony w normalnym, bieżącym trybie przez kontrahentów. Wtórnym zagadnieniem jest natomiast wymóg uprzedniej rejestracji dla celów wystawienia faktury VAT, która mogłaby być skutecznie rozliczona u kontrahenta (obowiązek na dziś wynikający z art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a ustawy o VAT, dopóki Europejski Trybunał Sprawiedliwości nie rozstrzygnie inaczej w odpowiedzi na pytanie prejudycjalne NSA z 14 lipca 2009 r.).
[srodtytul]...potem można wystawić fakturę...[/srodtytul]