Porozumienia cenowe pozwolą uniknąć sporu z fiskusem

Regulacje dotyczące porozumień cenowych zawarte są w art. 20a – 20r ordynacji podatkowej. Niestety, uregulowana w nich procedura jest czasochłonna i kosztowna.

Przepisy przewidują dwa rodzaje porozumień. Pierwsze to porozumienia jednostronne. Są one wiążące tylko dla polskich władz podatkowych. Nie znaczy to jednak, że mogą dotyczyć tylko transakcji między polskimi powiązanymi firmami. Możliwe jest bowiem zaakceptowanie w ten sposób prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej między:

- podmiotem krajowym powiązanym z podmiotem zagranicznym a tym podmiotem zagranicznym lub

- podmiotem krajowym powiązanym z podmiotem zagranicznym a innymi podmiotami krajowymi powiązanymi z tym samym podmiotem zagranicznym.

Przepisy przewidują także możliwość złożenia wniosku o zawarcie porozumienia, które będzie akceptowane przez władze podatkowe innych krajów. Wtedy mamy do czynienia z porozumieniami dwustronnymi (wymaga uzyskania zgody jednego państwa) lub wielostronnymi (konieczna jest zgoda władz podatkowych kilku państw). Trzeba się jednak liczyć z wyższymi kosztami oraz dłuższym okresem niezbędnym do przygotowania takiego porozumienia.

[srodtytul]Konieczne formalności[/srodtytul]

Przed złożeniem wniosku o zawarcie porozumienia w sprawach ustalania cen transakcyjnych podmiot krajowy zainteresowany zawarciem porozumienia może zwrócić się do ministra finansów o wyjaśnienie wszelkich wątpliwości, np. zakresu niezbędnych informacji, trybu i przypuszczalnego terminu zawarcia porozumienia oraz przewidywanych warunków i czasu jego obowiązywania.

Porozumienie obejmuje zarówno transakcje, które zostaną dokonane po złożeniu wniosku o zawarcie porozumienia, jak i transakcje, których realizację rozpoczęto przed dniem złożenia wniosku. Porozumienia nie zawiera się jednak w zakresie transakcji, których realizację rozpoczęto przed dniem złożenia wniosku o zawarcie porozumienia, a które w dniu złożenia wniosku są objęte postępowaniem podatkowym, kontrolą podatkową, postępowaniem kontrolnym prowadzonym przez organ kontroli skarbowej lub postępowaniem przed sądem administracyjnym.

[srodtytul]Opłaty są wysokie[/srodtytul]

Wniosek o uznanie prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi podlega opłacie. [b]Trzeba ją wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia złożenia wniosku. Wysokość opłaty wynosi 1 procent wartości transakcji będącej przedmiotem porozumienia, [/b]przy czym dla porozumienia jednostronnego:

- dotyczącego wyłącznie podmiotów krajowych – wynosi nie mniej niż 5 tys. zł i nie więcej niż 50 tys. zł,

- dotyczącego podmiotu zagranicznego – wynosi nie mniej niż 20 tys. zł i nie więcej niż 100 tys. zł.

Minimalna opłata za porozumienie dwustronne lub wielostronne wynosi 50 tys. zł, a maksymalna 200 tys. zł.

Przedłużenie porozumienia jest o połowę tańsze niż zawarcie nowego.

[srodtytul]Trzeba podać szczegóły [/srodtytul]

Wnioskujący o zawarcie porozumienia zobowiązany jest do przedstawienia propozycji stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej, a w szczególności wskazania jednej z metod, o których mowa w przepisach o podatku dochodowym. Musi także opisać sposób stosowania proponowanej metody w odniesieniu do transakcji, która ma być przedmiotem porozumienia, m.in. zasad kalkulacji ceny transakcyjnej; prognoz finansowych, na których opiera się kalkulacja ceny transakcyjnej; analizy danych porównawczych, jakie wykorzystano do kalkulacji ceny transakcyjnej. Ponadto wnioskodawca powinien poinformować o wszelkich okolicznościach, które mogą mieć wpływ na prawidłowe ustalenie ceny transakcyjnej (m.in. rodzaju, przedmiotu i wartości transakcji, opisu jej przebiegu). [b]Trzeba także podać dane dotyczące sytuacji gospodarczej w branży, w której prowadzi działalność wnioskodawca, w tym dane dotyczące operacji gospodarczych[/b] zawieranych przez podmioty niepowiązane, które wykorzystano do sporządzenia kalkulacji ceny transakcyjnej.

Wnioskodawca proponuje także okres obowiązywania porozumienia. Musi również przedstawić wykaz podmiotów powiązanych, z którymi ma być dokonywana transakcja, wraz z ich zgodą na przedłożenie wszelkich dokumentów dotyczących transakcji i złożenia niezbędnych wyjaśnień.

[srodtytul]Spotkanie u ministra[/srodtytul]

W razie istnienia wątpliwości dotyczących wybranej przez wnioskującego metody ustalania ceny transakcyjnej i zasad jej stosowania lub wątpliwości dotyczących treści dokumentów załączonych do wniosku organ właściwy w sprawie porozumienia zwraca się o ich wyjaśnienie lub przedłożenie dokumentów uzupełniających. Może w tym celu zorganizować spotkanie uzgodnieniowe (sporządza się z niego protokół).

[srodtytul]O przeszkodach trzeba zawiadomić[/srodtytul]

Jeżeli w toku postępowania minister finansów stwierdzi istnienie przeszkód, które nie pozwalają na zaakceptowanie wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej przedstawionej we wniosku, zawiadamia o tych przeszkodach wnioskodawcę oraz proponuje inną metodę ustalania ceny transakcyjnej. Zawiadomienie powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. Wnioskodawca w terminie 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia może zmienić wniosek lub złożyć dodatkowe wyjaśnienia i dokumenty.

[srodtytul]Gdy jest nieaktualne[/srodtytul]

W sytuacji zmiany stosunków gospodarczych powodującej rażącą nieadekwatność wyboru i stosowania uznanej za prawidłową metody ustalania ceny transakcyjnej decyzja w sprawie porozumienia może być zmieniona lub uchylona przez organ właściwy w sprawie porozumienia przed upływem ustalonego terminu jej obowiązywania. Zmiana lub uchylenie decyzji następuje na wniosek strony lub z urzędu.

[ramka][b]Uwaga[/b]

5 lat wynosi maksymalny termin obowiązywania decyzji w sprawie porozumienia. Może on być przedłużany na kolejne pięcioletnie okresy na wniosek podmiotu powiązanego, jeżeli kryteria uznanej w tej decyzji metody ustalania ceny transakcyjnej nie uległy zmianie.[/ramka]

[ramka][b]Ważne[/b]

W ciągu sześciu miesięcy powinno zostać zakończone postępowanie w sprawie porozumienia jednostronnego. W przypadku porozumień dwustronnych ustawodawca ustanowił maksymalny termin na rok, a wielostronnych na 18 miesięcy. [/ramka]