Czy koń jest nośnikiem reklamy

Podstawą takiego stanowiska był podział na wydatki reklamowe (uznawane za koszt podatkowy) oraz na reprezentację (niebędące kosztem na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT).

Pojęcia „reklama” i „reprezentacja” nie są zdefiniowane w przepisach. Dlatego stałym elementem zarówno interpretacji indywidualnych, jak i orzeczeń sądowych w takich jak opisywana sprawach jest wyjaśnienie ich znaczenia. Odbywa się to z reguły poprzez odwołanie do słowników języka polskiego i uzasadnień wcześniej wydanych wyroków WSA. Warszawska Izba Skarbowa przyznała, że reklama może być realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu i przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, a jej celem może być także promocja marki. Jednak zakupu konia nie uznała za wydatek reklamowy. Co ciekawe, na tym zakończyła argumentację uzasadniającą wyłączenie wydatków na zakup i utrzymanie konia z kosztów podatkowych. W interpretacji nie padło wprost stwierdzenie, że „są to wydatki o charakterze reprezentacyjnym”, choć prawdopodobnie tak izba je zakwalifikowała. Warto jednak pamiętać, że samo wykluczenie wydatku z kategorii „reklama” nie oznacza automatycznej kwalifikacji jako wydatku reprezentacyjnego.

[srodtytul]Zakup dla świadczenia usług[/srodtytul]

Czy jest możliwa inna kwalifikacja spornych wydatków? Moim zdaniem tak. Przykładowo gdyby nabywcą konia była agencja reklamowa wynajmująca powierzchnię reklamową, a koń miałby reklamować inne firmy. Kłopoty z akceptacją takiego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu pojawiają się, gdy właściciel nietypowego „nośnika reklamowego” z jego pomocą chce przeprowadzać akcje promocyjne swojej firmy. Wtedy często pojęcia „reprezentacja” i „reklama” nakładają się na siebie. Z jednej strony można kwalifikować taki wydatek jako pokazujący siłę ekonomiczną spółki, która nie zajmując się sprzedażą powierzchni reklamowej nabywa jej nośnik (reprezentacja).

Z drugiej – taki wydatek służy jednak celom promocyjnym, zdobywaniu klientów, informowaniu ich o firmie (reklama). I dlatego wątpliwości interpretacyjne dotykają w praktyce wielu przedsiębiorców mających oryginalne pomysły w zakresie promocji. Na przykład, czy spółka niezajmująca się przewozami, kupując autobus, którego jedyną funkcją, po naklejeniu na niego reklam, jest jeżdżenie po mieście, poniosła wydatek reklamowy, czy reprezentacyjny?

Jedynym sposobem na uzyskanie wiążącej odpowiedzi na takie pytania jest wystąpienie o wydanie interpretacji, a następnie doprowadzenie do jej oceny przez sąd administracyjny.