Po wymianie urządzenia z wadą kontynuujemy odpisy

W praktyce gospodarczej często zdarza się, że maszyny lub urządzenia o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, zaklasyfikowane jako środki trwałe, ulegają uszkodzeniu w czasie, gdy są objęte gwarancją. Gdy nie jest możliwa naprawa urządzenia, konieczna jest wymiana wadliwego środka trwałego na nowy. Przepisy ustawy o CIT nie precyzują jednak, jak w takiej sytuacji amortyzować wymieniony środek trwały.

[srodtytul]Są dwa rozwiązania [/srodtytul]

Biorąc pod uwagę, że w założeniu wymiany gwarancyjnej wymieniony towar jest ekwiwalentem towaru wadliwego,[b] najbardziej uzasadnione jest kontynuowanie odpisów amortyzacyjnych dokonanych od wadliwego środka trwałego. [/b]Jest to bowiem środek trwały nabyty na tej samej podstawie co uprzednio wadliwy, tożsamy co do rodzaju i służący realizacji tych samych celów gospodarczych.

Jako alternatywne rozwiązanie wskazuje się, by w momencie, gdy uszkodzony środek trwały zostanie wyłączony z użytkowania, wykreślić go z ewidencji środków trwałych, a następnie do ewidencji wprowadzić nowy środek trwały po dostarczeniu go przez producenta (tak np. [b]Urząd Skarbowy w Kętrzynie, US.III/415-21/06 oraz Pierwszy Śląski Urząd Skarbowy, PSUS / PB-RI-PDP /423-271/P/268/ 06/ APM /104273[/b]). Przepisy ustawy o CIT nie wskazują jednak, jak w takiej sytuacji określić wartość początkową środka trwałego. Wymiana gwarancyjna nie może być bowiem utożsamiana z żadną z form nabycia, o których mowa w art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, m.in. nieodpłatnym nabyciem lub wytworzeniem we własnym zakresie.

[srodtytul]Bez korekty kosztów[/srodtytul]

W razie wymiany gwarancyjnej, kiedy nowy środek trwały zostanie wprowadzony do ewidencji, nie powinno dochodzić do zmiany wartości środka trwałego, w związku z czym wartość początkową nowego środka trwałego należy określić w takiej samej wysokości jak środka trwałego wycofanego z użytku. W przypadku wymiany gwarancyjnej środka trwałego nie ma potrzeby korygowania kosztów podatkowych o odpisy amortyzacyjne dokonane do momentu wyłączenia z użytkowania. W dacie dokonywania tych odpisów środek trwały służył wykonywaniu działalności gospodarczej przez podatnika, w związku z czym istniał związek kosztu z przychodem.

[srodtytul]Jak amortyzować [/srodtytul]

W związku z faktem, że wadliwy środek trwały był już częściowo zamortyzowany, aby suma odpisów amortyzacyjnych nie przewyższała wartości początkowej środka trwałego, można postąpić na kilka sposobów. Jedną z możliwości jest amortyzowanie nowego środka trwałego do jego wartości początkowej pomniejszonej o już dokonane odpisy od starego środka trwałego.

Inne wskazywane w praktyce rozwiązanie to dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej nowego środka trwałego w tej samej wysokości co uprzednio od wadliwego urządzenia.

W tym miejscu należy jednakże przywołać art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na ich nabycie, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Przepis ten odnosi się do sytuacji, w której podatnik ostatecznie nie ponosi ciężaru finansowego związanego z nabyciem lub wytworzeniem środka trwałego.

[ramka][b]Urzędy nie powinny kwestionować rozliczeń[/b]