Mniejszy podatek od nieprzydatnego budynku

Z definicji zawartej w art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (upol) można wywnioskować, że samo posiadanie przez przedsiębiorcę budynków skutkuje tym, iż są one związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Ustawodawca zawarł jednak w tym przepisie zastrzeżenie, że nie będą uznawane za związane z prowadzoną działalnością gospodarczą budynki, które nie mogą być wykorzystywane do prowadzenia tej działalności z przyczyn technicznych. Mimo że pojęcie „względy techniczne” nie zostało wyjaśnione w upol, zasadne wydaje się rozumienie tego zwrotu zgodnie z poglądami orzecznictwa. Wynika z nich, że są to względy, które mają związek ze stanem technicznym nieruchomości budowlanej, powodujące, że nie tylko nie jest, ale i nie może być wykorzystywana do prowadzenia konkretnej działalności wykonywanej przez przedsiębiorcę (wyrok WSA w Gliwicach z 17 czerwca 2005 r., I SA/Gl 760/04).

W omawianym stanie faktycznym, mimo że budynki znajdowały się w posiadaniu przedsiębiorcy, SKO zastosowało stawkę podatku od nieruchomości właściwą dla kategorii budynków „pozostałych” z uwagi na niemożliwość wykorzystywania tych budynków w działalności gospodarczej ze względów technicznych. Spółka zarzuciła decyzji, że budynki będące w trakcie rozbiórki nie powinny być w ogóle obciążone podatkiem od nieruchomości. WSA w Szczecinie oddalił jednak skargę i przyjął, że o tym, co jest budynkiem, decyduje nie jego zewnętrzny wygląd i ocena przydatności, ale to, w jaki sposób jest on traktowany w ewidencji gruntów i budynków. Jak wynika bowiem z art. 21 prawa geodezyjnego i kartograficznego, podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z poglądem panującym w orzecznictwie dane zawarte w ewidencji mają walor dokumentu urzędowego. Jednocześnie zapisy wynikające z ewidencji są istotne dla orzeczenia w sprawie podatku od nieruchomości. Tym samym dopóki nie nastąpi zmiana tych zapisów, dopóty ich treść jest wiążąca dla organu podatkowego. Warto jednak podkreślić, że pojawiające się, przede wszystkim w praktyce administracyjnej rozbieżności związane z rolą ewidencji zależne są od tego, czy dane w niej zawarte świadczą na korzyść, czy niekorzyść podatnika.