Tak
, radca prawny robi bowiem co innego niż aplikant. Wprawdzie niektóre urzędy skarbowe to kwestionowały, ale podatnicy mają na swoją obronę już dwa korzystne wyroki sądowe. Wydaje się więc, że opodatkowanie stawką liniową byłych aplikantów nie powinno już budzić wątpliwości.
Przypomnijmy, że 19-proc. podatek liniowy może odprowadzać przedsiębiorca współpracujący z byłym przełożonym, jeśli w firmie robi co innego niż na etacie. Ustawa o PIT mówi o usługach na rzecz byłego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które wykonywał w ramach stosunku pracy. Jeśli usługi firmowe pokrywają się z tym, co przedsiębiorca robił jako pracownik, na stawkę liniową musi poczekać przynajmniej rok.
Przed przejściem na własny rozrachunek trzeba więc przeanalizować, czy zakres czynności wykonywanych dla byłego przełożonego nie pokrywa się z tym, co robiliśmy na etacie.
Czy radca prawny robi to samo, co aplikant? Nie, może więc płacić podatek liniowy od przychodów z własnej kancelarii. Tak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 1 marca 2007 r. (I SA/Po 1138/06). Dotyczył sprawy radcy prawnego, który podczas pracy w kancelarii jako aplikant przygotowywał projekty pism procesowych, opinii i umów oraz występował przed sądem w granicach udzielonego mu przez pracodawcę pełnomocnictwa. Po zdanym egzaminie założył własną kancelarię, ale nadal współpracował z byłym przełożonym. Jego zakres obowiązków to sporządzanie opinii i projektów umów, udzielanie porad oraz zastępstwo procesowe. Wykonuje te czynności samodzielnie, jako niezależny podmiot gospodarczy. Czy może opłacać podatek liniowy? Odpowiedź urzędu skarbowego była korzystna, ale po kilku miesiącach skorygowała ją izba skarbowa. Jej zdaniem zakres czynności radcy prawnego i aplikanta jest „co najmniej zbieżny”. Sprawa trafiła do sądu, który przyznał rację mecenasowi. Podkreślił, że aplikacja jest jedynie etapem w karierze zawodowej prawnika, formą stażu mającego na celu przygotowanie do uprawiania wolnego zawodu. Nie można zatem mówić o zbieżności czynności wykonywanych przez aplikanta i radcę prawnego. Jak czytamy w wyroku: „Sam fakt zatrudnienia na etacie pracownika w kancelarii adwokacko-radcowskiej, a następnie wykonywanie między innymi na rzecz tej samej kancelarii usług prawniczych, ale już przez radcę prawnego w żadnym przypadku nie może zostać uznane za odpowiadające czynnościom, które podatnik wykonywał w ramach stosunku pracy, czego wymaga art. 9a ust. 3 ustawy o PIT. Samodzielność radcy prawnego wyklucza bowiem jakąkolwiek podległość czy zależność od poleceń, które formułowane są w stosunku do pracowników”.
