Będzie tak np. przy rozliczaniu remontu środków trwałych. Gdy jego koszt dotyczy okresu przekraczającego rok podatkowy, a podatnik nie wie dokładnie jakiego, proporcjonalne rozliczenie jest w praktyce niemożliwe. Z przepisów nie wynika, co zrobić w takiej sytuacji. Jedyną możliwą i moim zdaniem dopuszczalną metodą jest rozliczenie tych kosztów w dacie ich poniesienia.
Art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej ustawa o CIT) mówi, że koszty uzyskania przychodów, inne niż bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie poniesienia. Jeżeli dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część jest związana z danym rokiem, stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
Datą poniesienia jest zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto go na podstawie innego dowodu w razie braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.
Jeśli zatem koszty dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, art. 15 ust. 4d ustawy o CIT nakazuje podatnikowi dwa sposoby postępowania.
Jeżeli jest mu znana wysokość kosztów pośrednich przypadających na każdy rok podatkowy, to rozlicza je w tych latach.
