Tak wynika z wyroku WSA w Rzeszowie z 21 czerwca 2007 r. (I SA/Rz 339/07).
Spółka zwróciła się do urzędu z pytaniem, czy wniesienie wierzytelności własnej z tytułu sprzedaży nieruchomości jako wkładu niepieniężnego do spółki spowoduje powstanie obowiązku podatkowego po stronie podmiotu wnoszącego aport. Zapytała także, czy ta wierzytelność będzie u niego kosztem uzyskania przychodu.
Zdaniem organów podatkowych wniesienie wierzytelności własnej na podwyższenie kapitału zakładowego dłużnika powoduje u udziałowca powstanie obowiązku podatkowego. Jak wyjaśniły, sprzedaż nieruchomości spowodowała powstanie przychodu w spółce i uwzględniono koszty uzyskania tego przychodu. Spółka wnosząc swoje wierzytelności na podwyższenie kapitału zakładowego spółki-dłużnika i obejmując w zamian za to nowe udziały, nie może uznać za koszt wartości nominalnej wniesionej wierzytelności. Wydatki poniesione na nabycie lub wytworzenie tego majątku zostały już bowiem wcześniej zaliczone przez spółkę do kosztów.
Sąd podzielił stanowisko organów podatkowych i wskazał, że zgodnie z art. 15 ust. 1j pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wartość nominalna udziałów będzie kosztem tylko wtedy, gdy wydatki będą faktycznie poniesione i niezaliczone wcześniej do kosztów uzyskania przychodów. W momencie powstania wierzytelności została już rozliczona i była już kosztem uzyskania przychodów. Nie może więc ponownie stanowić kosztu, bowiem spowodowałoby to podwójną ulgę.
Zespół Zarządzania Wiedzą Podatkową firmy Deloitte
