Trybunał Sprawiedliwości UE oddalił skargę Komisji Europejskiej na polską ustawę o podatku akcyzowym. Uznał, że regulacje o zwolnieniu z akcyzy alkoholu etylowego zawartego w produktach leczniczych są zgodne z unijnym prawem.
Komisji nie spodobał się przepis uzależniający zwolnienie od zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy. Podkreślała, że jeśli importer nie wybierze tej procedury, zostanie pozbawiony ulgi, która zgodnie z dyrektywą 92/83/EWG, jest obowiązkowa. Zdaniem komisji, niektórzy importerzy mogliby preferować zwolnienie w formie zwrotu podatku (po jego uprzednim zapłaceniu). Dlatego stosowane przez Polskę zawieszenie poboru akcyzy powinno być uzupełnione równoległym systemem zwrotu.
Trybunał uznał jednak, że wszystko jest w porządku. Przypomniał, że państwa członkowskie mogą ustalić warunki zwolnień po to, aby były one prawidłowo i uczciwie stosowane, a także by zapobiegać omijaniu lub naruszaniu przepisów. Zresztą w trakcie postępowania komisja sama przyznała, że warunek, zgodnie z którym importer powinien zastosować procedurę zawieszenia poboru akcyzy, jest zgodny z art. 27 dyrektywy 92/83/EWG. Odnosząc się do twierdzenia komisji, że Polska powinna umożliwić równolegle skorzystanie z procedury zwrotu zapłaconej akcyzy, trybunał wskazał, że z treści art. 27 ust. 6 dyrektywy 92/83/EWG taki obowiązek państw członkowskich nie wynika. Ponadto ani kontekst, ani cel dyrektywy nie dają podstaw, aby twierdzić, że państwa członkowskie są zobowiązane do ustanowienia procedury zwrotu zapłaconego podatku akcyzowego.
Trybunał odniósł się też do twierdzenia komisji, że zawieszenie poboru jest środkiem bardziej dotkliwym dla przedsiębiorców aniżeli procedura zwrotu. Zdaniem unijnego sądu, komisja nie uzasadniła należycie swojego zarzutu. Dodał, że także mechanizm zwrotu akcyzy może powodować, poprzez zobowiązanie importera do zapłaty podatku, znaczne koszty.
