Użytkowanie urządzenia przemysłowego z podatkiem u źródła

Podatek u źródła, będący zryczałtowanym podatkiem od niektórych przychodów uzyskiwanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmioty niebędące polskimi rezydentami podatkowymi, jest realizacją zasady ograniczonego obowiązku podatkowego. Zgodnie z tą zasadą podmioty nieposiadające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby ani zarządu podlegają opodatkowaniu jedynie w odniesieniu do dochodów uzyskiwanych w Polsce. Polscy przedsiębiorcy, którzy dokonują płatności transgranicznych i którzy powinni realizować nałożone przepisami ustaw podatkowych obowiązki związane z funkcją płatnika takiego podatku, w praktyce niejednokrotnie napotykają pewne trudności. Wątpliwości wzbudza nie tylko nieprecyzyjność pojęć zawartych w ustawach podatkowych, ale również brak jednolitego stanowiska organów podatkowych oraz sądów administracyjnych w tym zakresie. Jak wynika z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku u źródła dotyczy m.in. przychodów z tytułu użytkowania bądź prawa do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego. W odniesieniu do wskazanej kategorii przychodów ustawodawca wprowadził stawkę podatku w wysokości 20 proc. Trzeba jedynie zaznaczyć, że w niektórych przypadkach istnieje możliwość skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania w tym zakresie bądź zastosowania preferencyjnej stawki podatku, wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Ekonomiczny ciężar tego podatku ponosi podmiot zagraniczny otrzymujący wynagrodzenie, natomiast do obliczenia, pobrania oraz odprowadzenia podatku na rachunek właściwego urzędu skarbowego obowiązany jest podmiot realizujący wypłatę, czyli płatnik podatku (art. 26 ust. 1 ustawy o CIT).