Vouchery, czyli karty podarunkowe uprawniające do otrzymania określonego świadczenia lub towaru, są coraz powszechniej stosowane w działalności firm. Mimo to przedsiębiorcy nadal mają wątpliwości, jak je rozliczyć.
Jedną z takich spraw rozstrzygnął w interpretacji z 22 października 2014 r. dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy (ITPB1/415-886/14/MW). Odpowiadał na pytanie podatnika PIT, który świadczy usługi w zakresie edukacji – organizuje warsztaty i szkolenia kulinarne. Chcąc uatrakcyjnić ofertę, wprowadził sprzedaż kart upominkowych (tzw. voucherów), które uprawniają klientów do bezgotówkowego skorzystania z oferowanych usług. Karty opatrzone są unikalnym kodem, o określonym nominale i terminie ważności. By ją otrzymać, klient wpłaca na rzecz wnioskodawcy kwotę stanowiącą jej równowartość. Jednak w chwili wydania vouchera strony nie wiedzą, czy i na jakie szkolenie klient się zapisze i czy zapłaci za nie voucherem.
Zgodnie z regulaminem vouchery są jednorazowe, a termin ich realizacji wynosi cztery miesiące od dnia zakupu. Gdy termin ważności vouchera minie, klient nie otrzyma zwrotu gotówki. Również jeśli nominalna wartość voucherów przekracza wartość nabytych usług, różnica nie jest zwracana, ani w żaden inny sposób refundowana.
Wnioskodawca miał wątpliwości, jaki jest moment powstania przychodu z tytułu sprzedaży vouchera. Czy jest to dzień wydania karty, wykonania usługi czy dzień, w którym upływa termin ważności karty.
Dyrektor Izby przypomniał ogólną regułę zawartą w art. 14 ust. 1 ustawy o PIT, zgodnie z którą przychodem są kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane. Za datę jego powstania uważa się dzień wydania rzeczy lub wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury albo uregulowania należności. Wyjątek od zasady wprowadza art. 14 ust. 1e, 1h oraz 1i ustawy o PIT. Zgodnie z nim – jeśli usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, przychód powstaje w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.
