Drobni przedsiębiorcy coraz częściej mają do czynienia ?z transakcjami walutowymi, które powodują powstanie różnic kursowych. Rzeczywistość gospodarcza się zmienia, kontakty z zagranicznymi kontrahentami to codzienność nawet dla firm osób fizycznych.
Przyjmuje się, że do powstania różnic kursowych dochodzi wówczas, gdy kurs waluty obcej z dnia zaistnienia zdarzenia gospodarczego jest inny niż kurs z dnia faktycznego uregulowania zobowiązania lub należności. Transakcje w walutach obcych powodują powstanie dodatnich bądź ujemnych różnic kursowych. Ich prawidłowe wyliczenie i zaksięgowanie jest istotne, gdyż mają one bezpośredni wpływ na podstawę opodatkowania, a tym samym na kwotę podatku. Wiąże się to z zastosowaniem właściwych kursów walut do przeliczenia zaistniałych zdarzeń gospodarczych i prawidłowego ujęcia wyników w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.
Teoria i praktyka
Zgodnie z § 12 rozporządzenia ministra finansów ?w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów ?i rozchodów, podatnicy mają obowiązek zapisywać zdarzenia w księdze w języku polskim i w walucie polskiej. Oczywiście w sposób staranny, czytelny i trwały, na podstawie prawidłowych i rzetelnych dowodów. Zatem, zgodnie z wymogami przepisów, wszystkie wartości w dowodach księgowych (faktury, rachunki, noty itp.) wystawionych w obcych walutach podatnicy muszą przeliczać na polskie złote po właściwym kursie. W praktyce przeliczenia przychodów i kosztów z waluty obcej na złote polskie rozpisuje się na dokumencie źródłowym, podając wartość w walucie, kurs przeliczenia wynikający z tabeli NBP oraz wynik w polskich złotych.
Natomiast dokumentem księgowym, który jest podstawą księgowania różnic kursowych, jest dowód wewnętrzny. Na jego podstawie ustalone różnice kursowe:
Różnice kursowe wykazuje się w księdze z chwilą ich zrealizowania, tj. w dacie zapłaty za walutową fakturę kosztową lub w dniu otrzymania zapłaty należności za fakturę sprzedaży wystawioną w innej walucie niż złote.
