Tak wynika z interpretacji PIT izby skarbowej w Łodzi (IPTPB1/415-683/13-5/AP).
Ze stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę wynika, że pożyczkodawca dostarczył podatnikowi certyfikat rezydencji, który stwierdzał, że pożyczkodawca jest rezydentem Wielkiej Brytanii. Problem w tym, że w certyfikacie tym nie wskazano okresu, za który certyfikat potwierdzał fakt rezydencji. Oznacza to, że dokument ten nie stwierdzał w jakim okresie pożyczkodawca był rezydentem podatkowym w Wielkiej Brytanii. Przedmiotowy certyfikat zawierał jedynie wskazanie rezydenta podatkowego i datę wystawienia certyfikatu.
Podatnik zwrócił się o dokonanie interpretacji indywidualnej w sprawie czasu obowiązywania rezydencji podatkowej. Wnioskodawca zapytał, czy certyfikat rezydencji, który nie wskazuje dat jego obowiązywania, stanowiący zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych, wydany przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika jest dokumentem potwierdzającym rezydencję podatnika po dacie wystawienia dokumentu i stanowi podstawę do stosowania stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Minister Finansów wyjaśnił, że certyfikat rezydencji jest środkiem dowodowym posiadania rezydencji podatkowej w określonym kraju (miejsca zamieszkania dla celów podatkowych). Stwierdzenie to umożliwia płatnikowi, zastosowanie postanowień umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
Do osiągnięcia powyższego celu istotne jest zatem, aby certyfikat, wystawiony przez władze podatkowe drugiego państwa, potwierdzał uprawnienie dotyczące obniżenia lub niepobrania podatku z tytułu wypłat należności dokonywanych przez płatnika.
