Tak orzekł WSA w Warszawie w wyroku z 28 lutego 2013 r. (III SA/Wa 2180/12).
Spółka prowadzi działalność polegającą na finansowaniu zakupu maszyn i urządzeń, w postaci pożyczek udzielanych podmiotom gospodarczym oraz osobom fizycznym. Spółka obciąża pożyczkobiorców opłatami przygotowawczymi oraz opłatami dodatkowymi m.in. za restrukturyzację pożyczki (wydłużenie okresu spłat, zmianę wysokości rat), wydawanie zaświadczeń o pożyczce oraz czynności monitujące.
We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej spółka zwróciła się do organu z pytaniem, czy opisane przez nią dodatkowe czynności podlegają zwolnieniu z VAT. Jej zdaniem wykonywane czynności dodatkowe są elementem usługi pożyczki i wraz z nią stanowią usługę kompleksową, która podlega zwolnieniu z VAT.
Organ podatkowy uznał stanowisko podatnika za prawidłowe w części dotyczącej opłat za czynności przygotowawcze. Organ potwierdził, że ich celem jest wyłącznie zrealizowanie usługi głównej. W pozostałym zakresie organ uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe, uznając pozostałe świadczenia za czynności niebędące częścią usługi złożonej, które nie są właściwe oraz niezbędne dla świadczenia usługi głównej. Spółka wniosła skargę do WSA, w której powtórzyła swoją argumentację z wniosku o interpretację indywidualną.
Sąd uznał, że organ dokonał błędnej wykładni prawa, stwierdzając, że czynności dodatkowe do usługi pożyczki nie podlegają zwolnieniu z VAT. W ocenie WSA takie świadczenia są immanentnym elementem usługi udzielania i zarządzania pożyczką, przez co powinny być zwolnione z podatku. Zdaniem sądu przez zarządzanie pożyczką w rozumieniu art. 41 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT należy w tym przypadku rozumieć kształtowanie wybranych elementów umowy pożyczki. W pozostałym zakresie WSA uznał stanowisko organu za prawidłowe.
