Zdecydował tak Urząd Skarbowy w Kielcach w interpretacji z 22 lutego 2006 r. (OG/005/7/PDI/415-3/2006).
Podatniczka prowadzi działalność gospodarczą związaną z wyceną nieruchomości. Siedziba firmy znajduje się w mieszkaniu podatniczki. Dla potrzeb prowadzonej działalności koniecznością stało się zainstalowanie Internetu. Podatniczka zawarła umowę z telewizją kablową na świadczenie usług dostępu do sieci telewizji kablowej oraz umowę dotyczącą dostępu do Internetu.
Opłata za abonament na użytkowanie telewizji kablowej, na podstawie faktury VAT, obciąża ją imiennie. Podatniczka twierdziła, że telewizję kablową również wykorzystuje do prowadzenia działalności gospodarczej, gdyż jest to ważne lokalne źródło informacji. Zapytała więc, czy opłata ta będzie stanowiła koszt uzyskania przychodów.
Urząd skarbowy na takie rozliczenie się nie zgodził. Zaznaczył co prawda, że ustawodawca nie wskazuje, jakie konkretnie wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu. Określa pojęcie kosztów w sposób globalny, zwracając uwagę na określone cechy, jakie musi spełniać dany wydatek, aby mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu.
Poza tym przyjmuje się, że aby dany wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, to między jego poniesieniem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowo-skutkowy tego rodzaju, że poniesienie wydatku wpływa na powstanie lub powiększenie przychodu. Takiej oceny musi dokonać sam podatnik. Urząd przypomniał jednak, że nie będzie kosztem podatkowym taki wydatek, który oceniany obiektywnie nie może spowodować osiągnięcia przychodu ani też nie może mieć realnego wpływu na uzyskiwany przychód bądź jego źródło.