Działalność w SSE i inna – klucz do przypisywania koszty

I to nawet jeśli zdaniem podatnika inna metoda lepiej odzwierciedla rzeczywistą sytuację. Tak orzekł WSA we Wrocławiu 23 kwietnia 2012 r. (I SA/Wr 113-114/12).

Spółka wykonuje działalność gospodarczą, która objęta jest zwolnieniem od podatku w ramach specjalnej strefy ekonomicznej (dalej SSE). Jednocześnie prowadzi handel towarami (takimi samymi jak produkowane w SSE).

Zapytała, czy przy wykorzystaniu stosowanego przez siebie „klucza geograficznego”, w sposób właściwy przyporządkowuje koszty do przychodów zwolnionych albo objętych opodatkowaniem? Wskazała, że w ramach działalności gospodarczej ma do czynienia z kosztami, których nie można bezpośrednio przyporządkować do działalności zwolnionej albo opodatkowanej.

W celu przyporządkowania kosztów stosuje zatem wybrany przez siebie „klucz geograficzny”. Polega on na alokacji kosztów do działalności zwolnionej albo opodatkowanej na podstawie sprzedaży na danym rynku geograficznym, z którym określony koszt jest związany.

Organ podatkowy uznał, że to działanie nieprawidłowe. Wskazał, że jeśli nie jest możliwe ścisłe przyporządkowanie kosztów do działalności zwolnionej albo opodatkowanej, to spółka powinna zastosować klucz przychodowy, który polega na przyporządkowaniu kosztu ogólnego za pomocą proporcji przychodów zwolnionych albo opodatkowanych do całości przychodów podatkowych.

Sąd zgodził się z fiskusem. Uznał, że brak jest podstaw do stosowania klucza na podstawie rynku geograficznego. W ocenie sądu metoda ta nie pozwala w sposób niewątpliwy i racjonalny powiązać koszty uzyskania przychodów z określonym źródłem przychodu.

—Daniel Zieliński współpracownik Zespołu Zarządzania Wiedzą Podatkową firmy Deloitte

Krystian Bortlik doradca podatkowy, menedżer w Dziale Doradztwa Podatkowego firmy Deloitte (biuro w Katowicach)

Krystian Bortlik doradca podatkowy, menedżer w Dziale Doradztwa Podatkowego firmy Deloitte (biuro w Katowicach)

W związku z jednoczesnym prowadzeniem działalności gospodarczej na terenie SSE zgodnej z zakresem zezwolenia strefowego oraz tzw. działalności pozastrefowej (z której wynik podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych) podatnik ponosi szereg kosztów uzyskania przychodów, których bezpośrednie, precyzyjne przyporządkowanie do działalności strefowej albo pozastrefowej nie jest możliwe.

Koszty te stanowią grupę tzw. kosztów wspólnych, które wpływają zarówno na wynik działalności zwolnionej, jak i opodatkowanej. W takiej sytuacji podatnik zobowiązany jest do właściwego podziału kosztów wspólnych. Ustawodawca w art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT wskazał metodę ich alokacji.