Podatnicy często pozostają ze sobą w stałych kontaktach handlowych i świadczą sobie usługi bądź dostarczają towary w przyjętych okresach rozliczeniowych (najczęściej miesiąc, ale może być to również inny okres – tydzień, kwartał etc.).
Na takie zbiorowe, powtarzające się świadczenia wykonywane w danym okresie rozliczeniowym zwykle wystawia się jedną fakturę. Dla stron jest to znaczne uproszczenie. Nie grozi to praktycznie w żaden sposób budżetowi. Jedyny skutek to ewentualnie przesunięcie okresu rozliczeniowego, w którym deklarowana jest część sprzedaży. Polskie przepisy nie zawierają w zasadzie regulacji dotyczących fakturowania sprzedaży ciągłej. W rozporządzeniu o fakturach znajdujemy jedynie przepisy o tym, że „w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury". W dalszych przepisach stanowi się natomiast „wyłącznie miesiąc i rok dokonania sprzedaży, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od zakończenia miesiąca, w którym dokonano sprzedaży".
Można by twierdzić – na podstawie powyższych regulacji – że wystawianie faktur przy sprzedaży ciągłej jest możliwe, byle trzymać się zasady, że fakturę należy wystawić najpóźniej do siódmego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano sprzedaży.
Należy jednak zauważyć, że z niewiadomych przyczyn stanowisko organów podatkowych i sądów administracyjnych w kwestii faktur ciągłych jest dosyć restrykcyjne. W wyroku z 31 maja 2011 r. (sygn. I FSK 817/10) NSA stwierdził, że faktury przy sprzedaży ciągłej mogą być wystawiane wyłącznie za okresy miesięczne. Z kolei w wyroku z 21 września 2010 r. (sygn. I FSK 1473/09) NSA uznał, że strony nie mogą potraktować jako sprzedaży ciągłej wykonywanych powtarzalnie usług spedycyjnych bądź transportowych.
Poglądy te budzą wątpliwości. Opierając się na bardzo restrykcyjnej i zawężającej wykładni, sądy administracyjne uniemożliwiają podatnikom przyjęcie rozwiązań znacznie upraszczających rozliczanie podatku, przy czym te rozwiązania nie grożą budżetowi.
