W przypadku samochodów osobowych nie są kosztem uzyskania przychodów:
- odpisy amortyzacyjne w części ustalonej od wartości samochodu w cenie nabycia lub w koszcie wytworzenia przewyższającej równowartość 20 tys. euro, przeliczonej na złote według kursu średniego NBP z dnia przekazania auta do używania (art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT);
- składki na ubezpieczenie w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20 tys. euro w wartości samochodu przyjętej do celów ubezpieczenia – przeliczenie tego limitu na złote następuje według kursu sprzedaży walut obcych ogłaszanego przez NBP z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia (art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o PIT) bądź według kursu średniego NBP z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia (art. 16 ust. 1 pkt 49 ustawy o CIT);
- wydatki z tytułu używania auta niewprowadzonego do ewidencji środków trwałych, w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za jeden kilometr przebiegu (art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT, art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o PIT); dla takich aut konieczne jest prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdów.
Ponadto samochodów osobowych nie można objąć amortyzacją degresywną (art. 16k ust. 1 ustawy o CIT, art. 22k ust. 1 ustawy o PIT) ani też amortyzacją jednorazową (art. 16k ust. 7 ustawy o CIT, art. 22k ust. 7 ustawy o PIT).