Termin minął 30 września. Nie wszystkie firmy miały jednak środki na zasilenie funduszu. Zwłoka nie powoduje jednak, że wydatku nie można wykorzystać podatkowo.
Z art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. b [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=ECD008260829B43A64FE16C92B31CD14?id=115893]ustawy o CIT[/link] (oraz z art. 23 ust. 1 pkt 7 lit. b [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=FC20E722F11E6FF508E2BB18D9F5792E?id=346580]ustawy o PIT[/link]) wynika, że warunkiem zaliczenia odpisów na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych do kosztów jest wpłacenie ich równowartości na wyodrębniony rachunek bankowy. Nie może natomiast być kosztem podatkowym odpis naliczony, ale nieprzekazany na konto funduszu.
To, że opóźnienie wpłaty nie wyklucza wydatku z kosztów, potwierdzają też organy podatkowe, np. [b]Izba Skarbowa w Poznaniu (interpretacja nr ILPB3/423-549/09-2/ŁM)[/b], która stwierdziła: „Odpis na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych dokonany w terminie późniejszym niż wynikający z zapisów ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych może zostać zaliczony przez spółkę w ciężar kosztów uzyskania przychodów w dacie faktycznego przekazania środków na konto funduszu”.
Z kolei [b]IS w Katowicach (interpretacja nr IBPBI/2/423-39/09/PH)[/b] zgodziła się na zaliczenie do kosztów dodatkowych wpłat na zfśs. Dokonano ich ze środków obrotowych spółki na podstawie zarządzenia prezesa. Jest to zgodne z obowiązującym w firmie regulaminem funduszu. Wpłata (60 tys. zł) była umotywowana dobrą kondycją finansową spółki. IS nie miała nic przeciw jej odliczeniu.
Jeśli jednak firma wypłaci środki z funduszu, nie przeznaczając ich na działalność socjalną, musi skorygować podatkowe koszty. Potwierdza to [b]wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (sygn. I SA/Kr 1974/03)[/b]. Podkreślono w nim, że ustawodawca uzależnił odliczenie kosztów od dokonania wpłaty na rachunek funduszu po to, aby mieć gwarancję, że środki te nie będą wykorzystywane na inne cele niż działalność socjalna.
