Wydatki na infrastrukturę przekazaną miastu są kosztem

[b]Tak wynika z interpretacji Izby Skarbowej w Warszawie z 19 sierpnia 2010 r. (IPPB5/423-318/10-7/AM).[/b]

Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą na budowaniu centrów handlowych i zarządzaniu tymi obiektami. W związku z budową nowego obiektu została zobowiązana do budowy towarzyszącej infrastruktury drogowej i technicznej.

Nakłady inwestycyjne zostaną poniesione na gruntach będących własnością miasta, a wykonanie i przekazanie przez spółkę infrastruktury miastu jest warunkiem dopuszczenia budowanego centrum handlowego do użytkowania.

Zdaniem spółki poniesione koszty powinny być kosztami uzyskania przychodów w momencie formalnego przekazania nakładów na infrastrukturę miastu, czyli w momencie podpisania protokołu zdawczo-odbiorczego (zgodnie z art. 15 ust. 4 – 6 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=3EC0892953EAF58605FEE453B6E7CBF6?id=115893]ustawy o CIT[/link]).

Dopiero w momencie formalnego przekazania nakładów będzie można stwierdzić, że poniesione koszty mają charakter definitywny i że powinny być uznane za koszty pośrednie. Spółka wskazała, że to właśnie przeniesienie nakładów na infrastrukturę drogową i techniczną na rzecz miasta ostatecznie przesądza o sensie gospodarczym i charakterze poniesionych kosztów.

Powołując się m.in. na przepisy określające moment ujęcia w kosztach podatkowych wydatków na zaniechane inwestycje, spółka zauważyła, że rozpoznanie wydatków na budowę infrastruktury w momencie ich zaksięgowania mogłoby być zakwestionowane przez władze skarbowe w razie późniejszego wycofania się z tej inwestycji. Ustawodawca przewidział bowiem szczególny tryb kwalifikacji podatkowej kosztów inwestycji zaniechanych.

Organ podatkowy podzielił to stanowisko.

[i]Autorka jest konsultantką w Zespole Zarządzania Wiedzą PricewaterhouseCoopers[/i]

[ramka][b]Komentuje Michał Maj, starszy konsultant w Dziale Prawnopodatkowym PricewaterhouseCoopers[/b]

Komentowana interpretacja odstępuje od dotychczasowej ugruntowanej praktyki organów podatkowych, które przyjmowały, że wydatki ponoszone przez podatników na szeroko rozumianą infrastrukturę drogową i techniczną, następnie nieodpłatnie przekazywaną właściwym władzom bądź uprawionym podmiotom (np. przedsiębiorstwom wodociągowym) są kosztami pośrednimi rozpoznawanymi do celów podatkowych na moment ich ujęcia w księgach rachunkowych.

Przyjęta dotychczas wykładnia oparta była na literalnym brzmieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, który mówi, że koszty uzyskania przychodów, inne niż bezpośrednie (czyli koszty pośrednie), są potrącalne w dacie ich poniesienia, z tym że za dzień poniesienia kosztu uważa się dzień, w którym ujęto go w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej przez podatnika faktury (rachunku) albo innego dokumentu przy braku faktury (rachunku).