Zarejestrowany odbiorca zastąpił zarejestrowanego handlowca i niezarejestrowanego handlowca, które to pojęcia nie występowały w dyrektywie 118. Z tego wynikła konieczność nowelizacji m.in. art. 57 – 59[link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=4DBDF57E29116C9CD2732F9439812297?id=296270] ustawy akcyzowej[/link].
Zmiany w tych przepisach polegają na zastosowaniu właściwej terminologii i połączeniu w jednym rozdziale przepisów dotyczących przypadków, w których wydawane jest zezwolenie na wielokrotne nabywanie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy (na czas oznaczony lub nieoznaczony), z przypadkami gdy wydawane jest zezwolenie na jednorazowe nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych w tej procedurze.
[srodtytul]Jednorazowe nabycie[/srodtytul]
Uregulowania w art. 57 ust. 2, 3 i 5 wynikają z wdrożenia art. 19 ust. 3 dyrektywy 118, zgodnie z którym w przypadku zarejestrowanego odbiorcy otrzymującego wyroby akcyzowe sporadycznie uprawnienie, o którym mowa w art. 4 pkt 9 dyrektywy (tj. uprawnienie do odbioru wyrobów akcyzowych przemieszczanych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy z innego państwa członkowskiego), ogranicza się do określonej ilości wyrobów akcyzowych, jednego wysyłającego i określonego czasu.
Określono, że wniosek o wydanie zezwolenia na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca powinien zawierać m.in. dane dotyczące