Wynika to z tego, że pod pojęciem „przekazanie infrastruktury” kryją się bardzo zróżnicowane okoliczności. Z tego względu przekazując infrastrukturę należy dokładnie przeanalizować wszystkie okoliczności, bo mogą one mieć istotny wpływ na kwalifikację podatkową.
[ramka][b]Kiedy zwiększamy wartość budowanego środka trwałego[/b]
Warto zwrócić uwagę, że w niektórych interpretacjach, szczególnie wydawanych przed 2008 r., fiskus przyjmuje, że wydatki na infrastrukturę zewnętrzną podwyższają wartość początkową środka trwałego, z którym związane były wydatki na infrastrukturę.
Organy podatkowe powołują się przy tym na treść art. 16g ust. 4 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=3EC0892953EAF58605FEE453B6E7CBF6?id=115893] ustawy o CIT[/link], zgodnie z którym do kosztu wytworzenia środka trwałego zalicza się m.in. inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Argumentują przy tym, że wydatki na infrastrukturę są ściśle związane z budową środka trwałego, zatem należy je zaliczyć do kosztów jego wytworzenia.
Istotne wnioski wynikają z [b]wyroku WSA w Warszawie z 12 listopada 2007 r. (III SA/Wa 1480/07)[/b].
Sąd opowiedział się w nim za zaliczeniem wydatków na infrastrukturę do wartości początkowej środka trwałego, z którym związane były wydatki na infrastrukturę, jednak równocześnie wskazał, że taka ich kwalifikacja ograniczona jest wyłącznie do określonych sytuacji.
W sprawie, której dotyczył wyrok, podczas budowy obiektów służących działalności podatnika wystąpiła kolizja z infrastrukturą techniczną (sieciami gazowymi, energetycznym, kanalizacyjno-wodociągowymi) znajdującą się na nieruchomości, na której trwała budowa. Aby usunąć tę kolizję, podatnik był zobowiązany do przebudowy infrastruktury na swój koszt i jej nieodpłatnego przekazania właścicielowi.
Sąd podzielił pogląd organów skarbowych, że te wydatki należy zaliczyć do kosztu wytworzenia środka trwałego. Wskazał, że użyty w art. 16g ust. 4 ustawy o CIT zwrot „koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych” oznacza wydatki, które są ponoszone w wyniku podjęcia procesu wytwarzania środka trwałego.
„Ów ścisły związek tych wydatków z procesem inwestycyjnym skutkuje tym, że składają się one łącznie na wartość substancji wytwarzanego środka trwałego. Zdaniem sądu wydatkami takimi są wydatki, co do których nie ma wątpliwości, że nie wystąpiłyby, gdyby podatnik nie wytwarzał we własnym zakresie środka trwałego” – czytamy w uzasadnieniu.
Następnie sąd podkreślił, że taka kwalifikacja wynika z tego, że podatnik wyraźnie wskazał we wniosku o interpretację, że wydatki dotyczą przebudowania już istniejącej infrastruktury a ich poniesienie było niezbędne w celu realizacji inwestycji budowlanej.
Co istotne wyrok ten został utrzymany w mocy przez sąd drugiej instancji [b](wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 czerwca 2008 r., II FSK 313/08)[/b].
Ponadto identyczne stanowisko zajął [b]WSA w Warszawie w wyroku z 11 lutego 2009 r. (III SA/Wa 1665/08)[/b]. [/ramka]
[i]Autor jest aplikantem radcowskim w Zespole Doradztwa Podatkowego w Kancelarii Salans[/i]