Są to wydatki związane z funkcjonowaniem firmy, a pracodawca zobowiązany jest do ich poniesienia.
Przypomnijmy, że zgodnie z [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=71048]rozporządzeniem Rady Ministrów z 19 grudnia 1992 r. w sprawie pracowniczych kas zapomogowo-pożyczkowych oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych w zakładach pracy (DzU nr 100, poz. 502)[/link] celem kasy jest udzielanie jej członkom pomocy materialnej nie tylko w formie pożyczek, ale także zapomóg.
O utworzeniu kasy decydują jej założyciele, którzy uchwalają statut i dokonują wyboru przewidzianych w nim organów. Podstawowym warunkiem utworzenia kasy jest zadeklarowanie przez co najmniej dziesięciu pracowników gotowości przynależności do niej.
[srodtytul]Pracodawca musi pomóc [/srodtytul]
Ze względów podatkowych najistotniejszy jest § 4 tego rozporządzenia, który de facto zobowiązuje zakłady pracy do świadczenia pomocy na rzecz kasy. Chodzi m.in. o: