Pan Kowalski wykorzystuje sezonowo (czerwiec – sierpień) kombajny. Roczna kwota amortyzacji wynosi 6000 zł, natomiast miesięczny odpis w okresie czerwiec – sierpień 2000 zł (wysokość rocznego odpisu podzielona przez liczbę miesięcy, w których kombajny są używane). Przy tym wariancie faktyczna wysokość odpisów zaliczanych do kosztów będzie taka sama jak przy amortyzacji kombajnu używanego przez cały rok. Jeżeli pan Kowalski wybierze drugą metodę (roczna kwota amortyzacji podzielona przez 12 miesięcy), do kosztów w trakcie roku zaliczy tylko 1500 zł (6000 zł: 12 x 3). [/ramka]
Warto pamiętać, że bez względu na wybór metody sezonowy środek trwały amortyzujemy tylko w miesiącach jego wykorzystywania. [b]Potwierdza to interpretacja Izby Skarbowej w Warszawie z 16 grudnia 2008 r. (IPPB1/415-1188/08-2/EC). [/b]
[srodtytul]Przerwa w pracy[/srodtytul]
Te zasady amortyzacji dotyczą tylko tych składników majątku, które – z uwagi na specyfikę działalności przedsiębiorcy – używane są przez pewien okres. Ich sezonowe wykorzystywanie musi więc wynikać z charakteru danej działalności. Ten sposób rozliczenia nie dotyczy natomiast środków trwałych, które są czasowo niewykorzystywane np. z powodu braku zapotrzebowania na konkretne towary. One są rozliczane na ogólnych zasadach.
Musimy więc przede wszystkim zastanowić się, czy mogą być amortyzowane w tym czasie, kiedy nie pracują.
Przypomnijmy, że [b]jednym z warunków amortyzowania danej rzeczy jest wykorzystywanie jej na potrzeby działalności. Wyraźnie to podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 listopada 2005 r. (FSK 2503/04)[/b]. W rozstrzyganej sprawie chodziło o budynek, który powierzono innej firmie w celu znalezienia najemcy. Podatnik argumentował, że cały czas był gotowy do podpisania umowy najmu, co uzasadniało podatkową amortyzację. Sąd przyznał jednak rację fiskusowi, stwierdzając: „Środek trwały, którego podatnik nie używa w działalności gospodarczej, nie może być amortyzowany dla celów podatkowych”.