[srodtytul]... potem służbowe [/srodtytul]
NSA przyznał jednak rację przedsiębiorcy. Jego zdaniem przeniesienie pojazdu z majątku prywatnego do firmowego to swoiste nabycie środka trwałego. Jeśli był przed tym nabyciem wykorzystywany przez sześć miesięcy, można do niego zastosować indywidualną stawkę amortyzacji.
Podobnie było w sprawie rozstrzygniętej przez[b] NSA w wyroku z 10 listopada 2006 r. (II FSK 1231/05)[/b]. Tu także przedsiębiorca zastosował 40-proc. stawkę amortyzacji dla samochodów, organy podatkowe zaś uznały, że powinna być o połowę niższa. Argumentowały, że przekazanie do firmy aut – używanych wcześniej przez kilka lat na osobiste potrzeby – nie jest równoznaczne z ich nabyciem. NSA przyznał jednak rację przedsiębiorcy. Powołał się na art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, który mówi o nabyciu „w inny nieodpłatny sposób”. Jego zdaniem „nabycie w inny nieodpłatny sposób może oznaczać także przekazanie przez podatnika rzeczy dotychczas używanej do celów osobistych podatnika dla celów prowadzonej działalności gospodarczej. Taka rzecz, jako wykorzystywana na cele związane z wykonywaną działalnością gospodarczą (a nie jedynie do prywatnych celów podatnika), poddana jest bowiem zupełnie innemu reżimowi prawnemu (przykładowo podatnik nabywa prawo do jej amortyzowania)”. Tak więc „przekazanie samochodów na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej było swoistym ich nieodpłatnym nabyciem przez skarżącego, występującego tutaj w podwójnej roli – zbywcy (prywatnej osoby fizycznej) i nabywcy (przedsiębiorcy). Skoro zatem podatnik, wpisując samochody do ewidencji środków trwałych, „nabył je” na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej w sposób przewidziany w art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, były one środkami trwałymi używanymi w rozumieniu art. 22j ust. 2 pkt 1”.
[srodtytul]Gdy wzrasta wartość [/srodtytul]
Indywidualną stawkę można też przyjąć dla środka trwałego ulepszonego przed wprowadzeniem do ewidencji, przy czym wydatki inwestycyjne muszą stanowić co najmniej 20 proc. jego wartości początkowej. Przy budynkach, lokalach i budowlach musi to być 30 proc. wartości.
Przypomnijmy, że art. 22g ust. 17 ustawy o PIT (art. 16g ust. 13 ustawy o CIT) mówi o ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji. Przy czym przeprowadzone prace muszą spowodować wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
[b]Ulepszeniem środka trwałego jest więc jego unowocześnienie przez zwiększenie sprawności technicznej oraz poprawę parametrów.[/b] Ulepszenie nie ma na celu przywrócenia pierwotnych, utraconych cech użytkowych, ale zwiększenie wartości użytkowej składnika majątku.
Warto pamiętać, że ulepszyć możemy tylko środek trwały, który jest kompletny i gotowy do użytku. Podkreśliła to Izba Skarbowa w Bydgoszczy w interpretacji z 21 stycznia 2008 r. (ITPB1/415-614/07/PSZ). Podatnik chciał amortyzować indywidualną stawką budynek, który kupił od firmy deweloperskiej w stanie surowym zamkniętym. Roboty wykończeniowe kosztowały go ponad 30 proc. kwoty, którą zapłacił deweloperowi. Uznał więc, że ma prawo do wyższych odpisów. Izba Skarbowa stwierdziła jednak, że przeprowadzone przez niego prace nie mogą być kwalifikowane jako ulepszenie środka trwałego. Wydatki na wykończenie budynku zostały poniesione po to, aby spełniał on definicję środka trwałego – kompletnego i zdatnego do użytku w dniu przyjęcia do używania. Powinny być doliczone do należności zapłaconej deweloperowi i dopiero w ten sposób powstanie wartość początkowa dla celów amortyzacji. Podatnik nie może więc stosować indywidualnych stawek.
[ramka][b]Ulepszamy obcą rzecz[/b]
Indywidualne stawki można też zastosować dla przyjętych do używania inwestycji w obcych środkach trwałych. Jednak okres amortyzacji nie może być krótszy niż:
- dla inwestycji w obcych budynkach (lokalach) lub budowlach – 10 lat,
- dla inwestycji w obcych środkach trwałych zaliczonych do grupy 3 – 6 i 8 KŚT:
– 24 miesiące – gdy ich wartość początkowa nie przekracza 25 000 zł,
– 36 miesięcy – gdy ich wartość początkowa jest wyższa od 25 000 zł i nie przekracza 50 000 zł,
– 60 miesięcy – w pozostałych przypadkach,
- dla inwestycji w obcych środkach transportu
– 30 miesięcy.[/ramka]
masz pytanie, wyślij e-mail do autora:
[mail=p.wojtasik@rp.pl]p.wojtasik@rp.pl[/mail]
