Łatwiej będzie też określić miejsce rozliczenia usług niematerialnych.
[srodtytul]Zmiany przy imporcie usług [/srodtytul]
Nowelizacja zawęża grono podatników zobowiązanych do rozliczenia VAT z tytułu importu usług. Mamy tu dwie zmiany – związaną ze statusem usługodawcy oraz usługobiorcy.
Jeśli chodzi o status usługodawcy, do rozliczenia VAT należnego będzie zobowiązany podmiot zagraniczny posiadający w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności (o ile oczywiście miejscem opodatkowania usług jest terytorium kraju). Wcześniej, jeśli mieliśmy do czynienia np. ze świadczeniem tzw. usług niematerialnych (art. 27 ust. 3 ustawy o VAT) lub takich, w przypadku których podanie numeru identyfikacyjnego VAT przez usługobiorcę przenosi miejsce opodatkowania transakcji (art. 28 ust. 3, 4, 6, 7 ustawy), literalne brzmienie polskich przepisów wskazywało, że to podmiot krajowy nabywający usługę od podatnika zagranicznego posiadającego w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności musi ją rozliczyć na zasadach przewidzianych dla importu usług. Obowiązek ten był utrzymany nawet w przypadku opodatkowania transakcji przez usługodawcę.
Przykładowo, gdy brytyjska firma świadczyła usługę reklamową na rzecz polskiego podatnika, a jednocześnie posiadała oddział w Polsce, do tej pory – w świetle regulacji krajowych – usługobiorca powinien rozliczyć import usług. Nawet jeśli usługodawca wystawił fakturę zawierającą polski VAT, usługobiorca był obowiązany do rozpoznania importu usług, i to od wartości brutto.