Wynika tak z[b] interpretacji Izby Skarbowej w Poznaniu z 22 sierpnia 2008 r. (ILPB3/423-314/08-2/ŁM)[/b].
Spółka zamierzała odpisać jako nieściągalne należności o wartości nieprzekraczającej tysiąca złotych. Chciała je zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, dokumentując nieściągalność protokołem stwierdzającym, że przewidywane koszty procesowe i egzekucyjne związane z dochodzeniem poszczególnych wierzytelności byłyby równe albo wyższe od ich kwot.
Zastanawiała się jednak, jakiego rodzaju wydatki należy uwzględnić przy określaniu przewidywanych kosztów procesowych i egzekucyjnych związanych z dochodzeniem wierzytelności. Problem sprowadzał się do tego, czy do kosztów procesowych i egzekucyjnych należy zaliczyć koszty wynagrodzenia kancelarii prawnej związane z obsługą procesu windykacyjnego, ustalone na podstawie ceny rynkowej stosowanej przez kancelarię za taką usługę.
[srodtytul]Tylko udokumentowane[/srodtytul]
Izba skarbowa wyjaśniła, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, z wyjątkiem tych, które uprzednio zostały zarachowane jako przychody należne i których nieściągalność została udokumentowana. Jednym ze sposobów dokumentowania jest sporządzenie przez podatnika protokołu stwierdzającego, że przewidywane koszty procesowe i egzekucyjne związane z dochodzeniem wierzytelności byłyby równe albo wyższe od jej kwoty.
