Od 10 lipca 2014 r. zwykłą normą czasu pracy osoby z umiarkowaną lub znaczną niepełnosprawnością znów jest 7 godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo. To skutek zmian wprowadzonych w ustawie z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej ?i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jedn. DzU z 2011 r. nr 127, poz. 721 ze zm., dalej ustawa o rehabilitacji) w wyniku wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 13 czerwca 2013 r. (K 17/11). Odpowiednia nowelizacja ustawy ?z 10 czerwca 2014 r. została opublikowana w Dzienniku Ustaw w poz. 877.
Niekiedy ruchy finansowe
Dla szefów takich osób oznacza to nowe obowiązki – ewentualne przeszacowanie ich poborów i poinformowanie ?o zmianach. Kiedy jednak niepełnosprawny pracuje w normach obniżonych, zmiana ta nie wpływa na jego sytuację w firmie ani na jego wynagrodzenie. Stosowanie wobec inwalidów skróconych norm nie może bowiem spowodować obniżenia wypłacanej pensji określonej w stałej wysokości.
Przykład
Pracownik ze znaczną niepełnosprawnością jest zatrudniony ?w pełnym wymiarze czasu pracy ze stałą pensją 2500 zł miesięcznie. Dostarczył firmie 23 czerwca zaświadczenie o celowości stosowania wobec niego skróconych norm. Od tego dnia obowiązują go krótsze godziny pracy, ale jego wynagrodzenie nadal wynosi 2500 zł.
Natomiast godzinowe stawki wynagrodzenia zasadniczego, odpowiadające osobistemu zaszeregowaniu, przy przejściu na skrócone normy wzrosną w stosunku, w jakim dotychczasowy wymiar czasu pracy pozostaje do tych norm (art. 18 ustawy ?o rehabilitacji).
Przykład
Pracownik z umiarkowaną niepełnosprawnością ma ustalone ?30 zł wynagrodzenia za godzinę. 23 czerwca przedstawił szefowi zaświadczenie o celowości stosowania wobec niego skróconych norm czasu pracy. W związku z tym pracodawca powinien przeliczyć jego wynagrodzenie, ustalając stosunek dotychczasowego wymiaru ?do skróconej normy – 8:7, tj. 1,143. Dlatego od 23 czerwca jego stawka powinna wynosić 34,29 zł (30 zł x 1,143 = 34,29 zł).