Przerwanie urlopu wypoczynkowego pracownikowi a konsekwencje za nie stawia się w firmie

Zatrudniający może odwołać pracownika z urlopu wypoczynkowego tylko wtedy, gdy jego obecności w zakładzie wymagają okoliczności nieprzewidziane w chwili rozpoczynania tej pauzy ?(art. 167 § 1 k.p.). Paragraf 2 tego przepisu nakłada na szefa obowiązek rekompensaty etatowcowi kosztów, ale tylko tych pozostających w bezpośrednim związku z odwołaniem go ?z wakacji. Wprawdzie z tej normy wprost to nie wynika, ale można przyjąć za art. 164 § 2 k.p., że odwołanie ?z urlopu wypoczynkowego jest dopuszczalne z powodu szczególnych potrzeb szefa, gdyby absencja etatowca spowodowała poważne zakłócenia toku pracy, a ponadto nie można było ich przewidzieć w chwili startu wakacji. Gdyby któraś z tych przesłanek nie została spełniona, zatrudniający naraziłby się co najmniej na odpowiedzialność odszkodowawczą wobec pracownika na zasadzie art. 471 kodeksu cywilnego w zw. z art. 300 k.p.

Telefon i e-mail

Z urlopu wypoczynkowego etatowca można odwołać w dowolnej formie, np. esemesem. Wolno też tę wiadomość przekazać członkowi jego rodziny prosząc, aby w określonym dniu zjawił się w firmie, a z przebiegu rozmowy z krewnym sporządzić notatkę służbową >patrz przykład pisma.

Fakt odwołania, a w rezultacie niewykorzystanie zaplanowanej części urlopu wypoczynkowego obligatoryjnie uwzględnia się w ewidencji czasu pracy. Szef powinien precyzyjnie określić moment stawienia się w firmie odwołanego, a ten bez względu na własny osąd sytuacji musi wykonać to polecenie służbowe (chyba że jego spełnienie w zakreślonym czasie jest niemożliwe z przyczyn od niego niezależnych, o których niezwłocznie powiadamia firmę). Ewentualne uchybienie przez zatrudniającego ?art. 167 k.p. może stwierdzić jedynie sąd pracy w reakcji na powództwo podwładnego.

Przykre konsekwencje

Samowola etatowca jest wykluczona. Nie może zatem zlekceważyć tego polecenia przełożonego. Odmowa albo zawiniony brak reakcji na wezwanie do stawienia się w firmie fakultatywnie skutkuje:

- ?wymierzeniem niesubordynowanemu kary porządkowej: upomnienia albo nagany (art. 108 § 1 pkt 1–2 k.p.),

- ?rozwiązaniem z nim angażu z zachowaniem okresu wypowiedzenia ?(art. 30 § 1 pkt 2 k.p.),

- ?rozstaniem w trybie dyscyplinarnym ?z powodu ciężkiego naruszenia podstawowego obowiązku polegającego na dbaniu o dobro zakładu pracy oraz przestrzeganiu porządku ustalonego w firmie (art. 52 § 2 ?pkt 1–2 k.p.)

- ?naprawieniem powstałej z tego tytułu szkody w majątku pracodawcy płatnej w wysokości straty, ale nieprzekraczającej trzymiesięcznego wynagrodzenia przysługującego podwładnemu w dacie jej wyrządzenia, przy założeniu, że jego zachowanie nie było umyślne (art. 119 w zw. ?z art. 114 k.p.). W przeciwnym razie musi pokryć szkodę w pełnej wysokości (art. 122 w zw. z art. 114 k.p.).

Pracodawca dysponuje więc wieloma sankcjami. To wyłącznie od niego zależy, czy poprzestanie na wyborze jednego wariantu czy połączy którąś ?z pierwszych trzech opcji z żądaniem odszkodowania.

Trzeba jednak podkreślić, że pracownik nie musi informować szefa, gdzie będzie spędzał urlop. Nie ma też obowiązku utrzymywać w tym czasie kontaktu z pracodawcą, który w konsekwencji nie może oczekiwać, że etatowiec będzie wtedy odbierał ?e-maile służbowe czy telefony. Dlatego jeżeli nie ma pewności, czy informacja o odwołaniu z wypoczynku dotarła do adresata, wyciąganie wobec niego konsekwencji służbowych za niestawienie się wyznaczonego dnia w firmie jest ryzykowne. Usprawiedliwieniem żądania przez szefa informacji o dokładnym miejscu pobytu na wakacjach albo domaganie się posiadania przez podwładnego w tym czasie służbowego telefonu komórkowego może być tylko wzgląd na dobro zakładu, ?o które pracownik musi dbać. Aby jednak nie zakłócać regeneracji, czemu przecież służy wypoczynek, szef powinien korzystać z tego wyjątkowo, np. gdy finalizuje ważny kontrakt i od urlopowicza potrzebuje istotnych wyjaśnień.

—Anna Borysewicz, adwokat