Spółka wniosła w omówionej wyżej sprawie skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego we Wrocławiu. Podniosła w niej, że z planu nie wynika wprost zakaz instalowania reklamy na budynku. Podkreśliła też, że reklama w żaden sposób nie ingeruje w inwestycję, a jedynie powoduje jej czasowe przysłonięcie, czego nie należy kwalifikować jako przekształcenia elewacji. Co więcej, nawet gdyby nadzór nie uznał tej argumentacji za zasadną, wymaga podkreślenia, że organ powinien zastosować art. 136 kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.) i przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie.
Zasadna skarga
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Doszło bowiem w niej do naruszenia prawa.
Zdaniem sądu materialnoprawną podstawą decyzji powiatowego inspektora stanowią przepisy art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego. Zgodnie z nimi przed upływem dwóch miesięcy od dnia wydania postanowienia właściwy organ w drodze decyzji nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.
Zastosowanie tych przepisów nie stanowi kwestii spornej w sprawie. Zawarte w zaskarżonej decyzji motywy – w ocenie sądu – nie czynią jednak zadość treści art. 138 § 2 k.p.a.
Zgodnie z tym uregulowaniem organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
