Wśród obciążeń o charakterze publicznoprawnym, do których ponoszenia obowiązani są przedsiębiorcy, nie sposób pominąć tych, które wynikają z ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Reguluje ona m.in. zasady opodatkowania podatkiem od nieruchomości.
Jest on istotną pozycją w finansach wielu przedsiębiorców. Stawka daniny, w przypadku budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie tej działalności, może osiągnąć w 2013 roku nawet 22,82 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej.
Kierując się dążeniem do minimalizacji zobowiązań wobec fiskusa, trzeba rozważyć możliwość zaliczenia takiego podatku do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z ustawą o PIT lub CIT.
Podatek od nieruchomości może być zaliczany do kosztów na zasadach ogólnych z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT (art. 15 ust. 1 ustawy o CIT). Jeżeli jest to wydatek poniesiony w celu osiągnięcia przychodu albo zachowania lub zabezpieczenia jego źródła, to można go uwzględnić w rachunku podatkowym. Potwierdzeniem tego może być przykładowo interpretacja Izby Skarbowej w Łodzi z 7 listopada 2011 r., IPTPB1/ 415-135/11-2/AG.
Podatek od nieruchomości nie jest też wyjątkiem wykazanym w art. 23 ustawy o PIT (art. 16 ustawy o CIT), tj. kosztem, który pomimo zaistnienia związku pomiędzy jego poniesieniem a osiąganym przychodem bądź zachowaniem albo zabezpieczeniem jego źródła nie jest uznawany za koszt uzyskania przychodów.
