Takie stanowisko zajął Sąd Najwyższy w uchwale z 17 stycznia 2013 r. (II PZP 4/12).
Stan faktyczny
Pracownik dochodził od pracodawcy odszkodowania po tym, jak na podstawie art. 55 § 11 k.p. rozwiązał umowę o pracę bez wypowiedzenia. Pracodawca zgłosił zarzut potrącenia z zasądzonego odszkodowania wierzytelności, która mu przysługiwała względem podwładnego.
Sąd rozpoznający sprawę zwrócił się do Sądu Najwyższego o rozstrzygnięcie, czy takie odszkodowanie podlega ochronie przed potrąceniami przewidzianej w przepisach k.p. oraz czy pracodawca ma obowiązek stosowania się w tym przypadku do ograniczeń przewidzianych w tych przepisach.
Rozstrzygnięcie
SN uznał, że odszkodowanie przysługujące pracownikowi nie podlega ochronie przed potrąceniami. Swoje stanowisko oparł na wykładni językowej art. 87 k.p., która jest jasna i nie wymaga odwoływania się do innych rodzajów wykładni.
Zdaniem SN nie ma wystarczających podstaw celowościowych do rozszerzenia zastosowania art. 87 k.p. na odszkodowania. Przemawia za tym w szczególności odmienny charakter odszkodowań i wynagrodzenia za pracę. Odszkodowania – w przeciwieństwie do wynagrodzenia – nie mają bowiem charakteru majątkowo-przysparzającego, nie odzwierciedlają pracy i nie stanowią źródła utrzymania dla pracownika. Ponadto art. 87 k.p. stanowi wyjątek od zasady swobodnego dokonywania potrąceń. Nieuzasadnione rozszerzanie jego zastosowania stanowiłoby naruszenie zakazu rozszerzającej interpretacji wyjątków.
