Przejęcie firmy niekoniecznie z radą pracowników

Tak wskazała Państwowa Inspekcja Pracy – Okręgowy Inspektorat Pracy w Rzeszowie Oddział w Krośnie w piśmie z 22 marca 2013 roku (OK. – 4560 – Sp 13/2013).

W tej sprawie doszło do połączenia w trybie art. 492 § 1 pkt 1 kodeksu spółek handlowych sześciu spółek. Pięć z nich przeniosło cały majątek bez podwyższania kapitału zakładowego i zmieniło statut na szóstą spółkę przejmującą.

W rozumieniu przepisów prawa pracy było to przejście pracowników w trybie art. 231 kodeksu pracy. Wszystkie przejmowane spółki były pracodawcami zatrudniającymi powyżej 50 pracowników. W każdej z przejmowanych spółek na dzień połączenia działały rady pracowników, ale takiego organu nie było w spółce przejmującej. Po dniu połączenia powstał jeden pracodawca w rozumieniu przepisów k.p.

Po połączeniu pracodawca poinformował dotychczasowe rady pracowników, że nie mogą kontynuować działalności i poinformował pracowników połączonych spółek o prawie wyboru nowej rady pod warunkiem, że zostanie zgłoszony stosowny wniosek przez grupę co najmniej 10 proc. zatrudnionych.

Były przewodniczący jednej z dotychczasowych rad pracowników, niezadowolony z postępowania pracodawcy, zwrócił się z pismem do Okręgowego Inspektora Pracy z prośbą o wydanie stosownej interpretacji. Można w niej wyczytać m.in., że „w przypadku przejścia zakładu pracy w trybie art. 231 k.p. nie dochodzi do ustania działalności rady pracowników przejmowanego zakładu pracy, a funkcjonuje ona dalej u nowego pracodawcy. W sytuacji połączenia się pracodawców u nowego pracodawcy mogą działać równocześnie nawet i dwie rady pracowników do czasu zakończenia ich kadencji".

Marcin Wojewódka

Komentuje dr Marcin Wojewódka, radca prawny w Wojewódka i Wspólnicy Sp.k.

Zaprezentowany przez inspekcję pracy w tym piśmie brak elementarnej wiedzy z obszaru na styku prawa pracy i prawa handlowego to zła prognoza dla jakości przestrzegania i wykonywania prawa pracy w Polsce.

To tym smutniejsze, że Państwowa Inspekcja Pracy jest instytucją ustawowo powołaną do kontrolowania prawidłowości wykonywania prawa pracy, a takimi interpretacjami jak omawiana stawia pod znakiem zapytania sens posiadania tych kompetencji.

Konstatacje opinii są bowiem całkowicie dowolne i nie znajdują żadnego uzasadnienia w obowiązujących przepisach.

Wraz z ustaniem bytu prawnego dotychczasowego pracodawcy znika również takie gremium jak dotychczas funkcjonująca u niego rada pracowników. Stosowanie zasady wywiedzionej przez inspektora pracy na inne dziedziny prawa oznacza, że rada nadzorcza działałaby w spółce mimo zakończenia istnienia danej spółki, zobowiązanie podatkowe osobiste istniałoby mimo śmierci zobowiązanego, a spółka istniałaby mimo wykreślenia jej z rejestru.