W obecnej sytuacji gospodarczej wymagającej niezwykłej troski o rentowność przeprowadzanych inwestycji, polskie podmioty coraz częściej zlecają pracę cudzoziemcom. Wynika to nie tylko ze wzmożonego zainteresowania outsourcingiem pracowniczym, ale również jest związane z upowszechnieniem formy pozyskiwania pracowników tymczasowych w celu obniżenia własnych kosztów prowadzenia działalności.
Zgodnie z ustawą z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. DzU z 2008 r. nr 69, poz. 415 ze zm.) wykonywanie pracy przez cudzoziemca na terytorium Polski co do zasady wymaga uprzedniego zezwolenia. Warto wiedzieć, kiedy cudzoziemiec bezwzględnie musi legitymować się zezwoleniem oraz jakie są wyjątki od tej reguły.
Wykonywanie pracy
Pod pojęciem wykonywania pracy przez obcokrajowców (tj. osoby nieposiadające polskiego obywatelstwa) należy rozumieć:
- czynności realizowane na podstawie stosunku pracy, stosunku służbowego lub umowy o pracę nakładczą
- wykonywanie innej pracy zarobkowej, np. świadczenie usług na podstawie umów cywilnoprawnych lub pełnienie funkcji w zarządach osób prawnych, które uzyskały wpis do rejestru przedsiębiorców na podstawie przepisów o Krajowym Rejestrze Sądowym lub są spółkami kapitałowymi w organizacji.
