Nic więc dziwnego, że podatnicy zwracają się z wnioskami o interpretację, jak postąpić w takiej sytuacji. Z najnowszych z nich wynika, że fiskus akceptuje kontynuowanie naliczania odpisów na dotychczasowych zasadach. Oznacza to, że w ewidencji środków trwałych podatnika nakłady będą odrębnie wyszczególnione (mimo że w innej pozycji tej samej ewidencji znajdzie się budynek, w którym zostały one poczynione).
Wykupiona apteka
Problemem tym zajmowała się m.in. Izba Skarbowa w Bydgoszczy w odpowiedzi z 7 marca 2011 r. (ITPB1/415-1137/10/PSZ). Z pytaniem zwróciła się podatniczka, która prowadzi aptekę. Z urzędem skarbowym rozlicza się na podstawie księgi przychodów i rozchodów. Podatniczka początkowo wynajmowała lokal na aptekę od gminy. W tym czasie poniosła różne nakłady na adaptację i modernizację obiektu. Ujęła je w ewidencji środków trwałych jako inwestycje w obcym środku trwałym i amortyzowała. Następnie kupiła od gminy wynajmowaną nieruchomość. Jej zdaniem oznacza to, że niezamortyzowaną wartość inwestycji w obcym środku trwałym powinna jednorazowo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na podstawie dowodu wewnętrznego. To dlatego, że inwestycje w obcym środku trwałym po zakupie budynku przestały odpowiadać definicji środka trwałego. Trzeba je więc zakwalifikować do kosztów na podstawie art. 22 ust. 4 i ust. 6b ustawy o PIT. Ten pierwszy przepis mówi, że koszty uzyskania przychodów są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione. Z art. 22 ust. 6b ustawy o PIT wynika natomiast, że za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników, co do zasady, uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.
Izba skarbowa nie zgodziła się z tym stanowiskiem. Wyjaśniła, że w opisanej w pytaniu sytuacji nie znajdzie zastosowania art. 23 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, który mówi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności. Nie jest też właściwy art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT, który mówi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat w środkach trwałych oraz wartościach niematerialnych i prawnych w części pokrytej sumą odpisów amortyzacyjnych.
Izba podkreśliła, że w opisanej sytuacji nie mamy do czynienia z zaniechanymi inwestycjami, o których mowa w art. 22 ust. 5e ustawy o PIT. W podsumowaniu interpretacji czytamy, że „nabycie przez podatnika środka trwałego, w którym dokonał on inwestycji, nie stanowi przeszkody dla kontynuacji amortyzacji według zasad przyjętych na początku amortyzacji inwestycji w obcym środku trwałym. Od przekazania do używania inwestycji w obcym środku trwałym jest ona bowiem odrębnym środkiem trwałym, niezależnie od prawa własności i przewidywanego okresu użytkowania. Reasumując, nie ma żadnych podstaw, aby uznać, że nabycie prawa własności składnika majątku po przyjęciu do używania dokonywanej w tym składniku inwestycji stanowiącej inwestycję w obcym środku trwałym powoduje jej likwidację, sprzedaż czy też niedobór. Nie powstaje także strata z tego tytułu. Jeżeli więc zakupiony, zmodernizowany budynek jest wykorzystywany w działalności gospodarczej, podatnik winien kontynuować amortyzację inwestycji dokonywanej w tym budynku według dotychczasowych zasad i stawek, stosowanych przed zakupem budynku".
Zmodernizowany wodociąg
Za taką wykładnią przepisów opowiedziała się również Izba Skarbowa w Łodzi w interpretacji z 9 listopada 2011 r. (IPTPB3/423-191/11-2/GG). Warto ją przywołać, mimo że nie dotyczy ona nakładów na lokal, tylko innych inwestycji w obcym środku trwałym. Pytanie zadała spółka prawa handlowego ze 100-proc. kapitałem miasta. Na podstawie umowy delegowania spółka realizowała projekt Funduszu Spójności. W jego ramach zmodernizowano dotychczasową sieć wodno-kanalizacyjną oraz wybudowano nową. W czasie prowadzenia prac sieć była własnością miasta, ale została oddana spółce do eksploatacji na podstawie zawartej na czas nieokreślony umowy dzierżawy.
