Możliwość czasowego zawieszania obowiązywania niektórych przepisów prawa pracy określa art. 91 § 1 k.p.
Zgodnie z jego treścią – jeżeli jest to uzasadnione sytuacją finansową pracodawcy – może być zawarte porozumienie o zawieszeniu stosowania w całości lub w części przepisów prawa pracy określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy. Nie dotyczy to przepisów [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=B5E347C50E4D2860978BAD3D891C7A48?n=1&id=76037&wid=337521]kodeksu pracy[/link] oraz przepisów innych ustaw i aktów wykonawczych.
[srodtytul]Sąd nie sprawdzi[/srodtytul]
Wobec tego w razie gdy pracodawca znajdzie się w złej kondycji finansowej, możliwe jest zawarcie porozumienia, na mocy którego ulegną zawieszeniu przepisy określające sytuacje stron stosunku pracy. [b]Przy czym ocena, czy faktycznie pracodawca znalazł się w takiej sytuacji finansowej, która uzasadniałaby zawarcie porozumienia, będzie należeć wyłącznie do pracodawcy oraz reprezentacji pracowników zawierających porozumienie. [/b]
Potwierdza to także stanowisko [b]Sądu Najwyższego, który w wyroku z 6 grudnia 2005 r.( III PK 91/05)[/b] wskazał, że „sytuacja finansowa pracodawcy” stanowiąca podstawę zawieszenia stosowania przepisów prawa pracy (art. 91 i art. 241[sup]27 [/sup]k.p.) lub postanowień umów o pracę (art. 231a k.p.), nie podlega kontroli sądu.