Zawiadomienie o hospitalizacji usprawiedliwia nieobecność

[srodtytul]Pracodawca musi wiedzieć[/srodtytul]

W razie zaistnienia przyczyn uniemożliwiających przyjście do pracy pracownik ma obowiązek niezwłocznie zawiadomić o tym pracodawcę i podać przewidywany okres absencji, nie później jednak niż w drugim dniu nieobecności w pracy. Ten termin może być niezachowany jedynie wówczas, gdy zachodzą szczególne okoliczności czy zdarzenia losowe, przez które pracownik nie jest w stanie powiadomić szefa, np. leży obłożnie chory i nie ma domowników mogących dopełnić tego obowiązku.

Jeżeli przepisy prawa pracy obowiązujące u danego pracodawcy nie określają sposobu zawiadomienia pracodawcy o przyczynie nieobecności pracownika w pracy, zawiadomienia tego pracownik dokonuje osobiście lub przez inną osobę, telefonicznie lub za pośrednictwem innego środka łączności albo drogą pocztową, przy czym za datę zawiadomienia uważa się wtedy datę stempla pocztowego. Tak wynika z rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy (DzU nr 60, poz. 281 ze zm.). Jeśli zatem pracownica osobiście lub poprzez inną osobę, np. członka rodziny, poinformowała swojego pracodawcę o pobycie w szpitalu, to jest to wystarczające, aby uznać jej nieobecność za usprawiedliwioną.

[srodtytul]Druk potrzebny do wypłaty[/srodtytul]

Taka nieobecność póty będzie jednak bezpłatna, póki pracownica nie dostarczy dowodu w postaci zaświadczenia na druku ZUS ZLA. Stanowi ono nie tylko dowód usprawiedliwiający samą nieobecność pracownika w pracy, ale także jest niezbędny przy ustalaniu prawa do wynagrodzenia bądź zasiłku chorobowego i ich wypłaty.

Zaświadczenie lekarskie potwierdzające okres pobytu w szpitalu wystawia się nie później niż w dniu wypisania ubezpieczonego ze szpitala. W razie pobytu dłuższego niż 14 dni będzie wystawiane co 14 dni, w celu umożliwienia wypłaty zasiłku chorobowego lub wynagrodzenia za czas choroby. Każdy z tych dokumentów obejmie okres od dnia przyjęcia do stacjonarnego zakładu opieki zdrowotnej do dnia wypisania z niego (§ 3 ust. 2 rozporządzenia ministra zdrowia z 22 lipca 2005 r. w sprawie orzekania o czasowej niezdolności do pracy; DzU nr 145, poz. 1219).