Jak firma może wydzierżawić teren od samorządu

Umowę dzierżawy reguluje kodeks cywilny. Właściciel oddaje na czas oznaczony lub nieoznaczony nieruchomość do używania wraz z prawem pobierania pożytków. W zamian dzierżawca zobowiązuje się płacić mu czynsz. Na przykład przedsiębiorca wydzierżawia grunt od miasta i buduje centrum szkoleniowe. Jest właścicielem budynku i czerpie z niego pożytki, następnie po upływie czasu dzierżawy grunt razem z budynkiem wraca do miasta.

Dzierżawę traktuje się jako odmianę umowy najmu, na co wskazuje przepis art. 694 k.c. Dlatego stosuje się do niej odpowiednio przepisy o najmie. Podstawowa różnica między jedną a drugą umową dotyczy pobierania pożytków.

[wyimek]Dzierżawca nie może bez zgody wydzierżawiającego poddzierżawić nieruchomości nawet do bezpłatnego używania. Jeżeli nie zastosuje się do tego zakazu, to wydzierżawiający może dzierżawę wypowiedzieć bez zachowania terminów wypowiedzenia.[/wyimek]

Najemca nie ma do tego prawa, a dzierżawca – tak. Pożytki mogą być dwojakiego rodzaju: naturalne (np. płody rolne) i cywilne (np. czynsz).

[srodtytul]Najlepiej na piśmie[/srodtytul]

Dzierżawa może dotyczyć nie tyko nieruchomości, ale i całego przedsiębiorstwa, czyli nieruchomości, urządzeń itd. Umowa dzierżawy może być zawarta w dowolnej formie. Lepiej to jednak zrobić na piśmie. W razie bowiem sporu będzie ona dowodem w sprawie. Poza tym, jeżeli jest zawarta na czas dłuższy niż rok i nie została spisana, to uważa się ją za umowę na czas nieoznaczony.

[srodtytul]Sposoby zapłaty czynszu[/srodtytul]

Czynsz za dzierżawę może być określony zarówno w pieniądzu, jak i w świadczeniach innego rodzaju, np. dzierżawca zobowiązuje się oddać wydzierżawiającemu oznaczoną część pożytków.

[wyimek]Wielu przedsiębiorców woli zawierać umowę dzierżawy, a nie najmu. Powodem jest okres, na jaki można to zrobić. Dzierżawa na czas określony może trwać nawet 30 lat, dopiero po upływie tego czasu uważa się ją za zawartą na czas nieokreślony. Natomiast umowę najmu na czas oznaczony można zawrzeć najwyżej na dziesięć lat. Wiele inwestycji jest opłacalnych dopiero po 20 czy 30 latach.[/wyimek]

Dzierżawca może być w umowie zobowiązany do ponoszenia świadczeń dodatkowych, np. opłacania podatków i innych wydatków związanych z posiadaniem przedmiotu dzierżawy, oraz ponosić koszty jego ubezpieczenia. Dzierżawca jest płatnikiem podatku od nieruchomości.

Terminy płatności czynszu dzierżawnego mogą być ustalone w dowolny sposób, np. jednorazowo lub periodycznie, z dołu lub z góry, w okresach miesięcznych, kwartalnych, półrocznych, rocznych. Jeżeli w umowie tego nie ustalono, to czynsz jest płatny z dołu w terminie zwyczajowo przyjętym, w braku takiego zwyczaju – półrocznie z dołu. Przy dzierżawie nieruchomości rolnej czynsz zwyczajowy to czynsz coroczny po zebraniu pożytków (plonów).