Jak najbardziej podwładny ma rację. Informacje o wynagrodzeniu należą do chronionych prawem danych osobowych pracownika. Dostęp do nich mogą mieć tylko osoby upoważnione.
Pracodawca, jako administrator danych osobowych pracowników, musi dołożyć szczególnej staranności, aby je ochronić. Przede wszystkim powinien strzec dane przed ich udostępnieniem osobom nieupoważnionym, zabraniem przez osobę nieuprawnioną, przetwarzaniem z naruszeniem ustawy oraz zmianą, utratą, uszkodzeniem lub zniszczeniem. Takie obowiązki nakłada na niego art. 36 ust. 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (tekt jedn. DzU z 2002 r. nr 101, poz. 926 ze zm., dalej ustawa).
Wypłata wynagrodzeń w formie gotówkowej, w siedzibie pracodawcy jest nie tylko możliwa, ale nadal przepisy kodeksu pracy traktują ją jako regułę. Wypłata w innej formie - w praktyce przede wszystkim przelewem na rachunek bankowy - jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy tak stanowi układ zbiorowy pracy lub pracownik uprzednio zgodzi się na to na piśmie.
Pracodawca musi jednak, tak jak w każdym innym wypadku, maksymalnie ograniczyć krąg osób mających dostęp do informacji o poziomie zarobków pracownika. Nie może być tak, że chronione dane osobowe jednej z osób są ujawniane kilkorgu innym z zatrudnionych tylko dlatego, że znajdują się na tej samej karcie listy płac. Do takiej sytuacji odniósł się Sąd Najwyższy w uchwale z 16 lipca 1993 r. (I PZP 28/93).
Zgodnie z nią ujawnienie przez pracodawcę bez zgody pracownika wysokości jego wynagrodzenia za pracę może stanowić naruszenie dobra osobistego w rozumieniu art. 23 i 24 kodeksu cywilnego.
