Taki wniosek płynie z wyroku Sądu Rejonowego w Tczewie (sygn. akt I C 1182/19), który na łamach "Rzeczpospolitej" opisuje Katarzyna Wójcik.
Sprawa dotyczyła rezerwacji w hotelu. Miał być to prezent dla rodziców. Jej warunkiem było dokonanie ekspresowego przelewu, a wpłacona kwota – 2,2 tys. zł – stanowiła cenę za cały pobyt. Szybko okazało się, że rodzice nie mogę jechać w zarezerwowanym terminie. Kiedy kobieta zwróciła się o zwrot pieniędzy otrzymała informację od właściciela hotelu, że wpłacona kwota stanowi zadatek i nie podlega zwrotowi.
Sprawa ostatecznie trafiła na wokandę. Sąd wyjaśnił, że wysokość zadatku nie jest regulowana przepisami prawa. Relacja między wysokością kwoty zadatku (wartością rzeczy) a wartością przedmiotu świadczenia umownego jest pozostawiona do uzgodnienia przez strony. Jednakże nie wynika z tego, że wysokość zadatku może być całkowicie dowolna, np. przewyższająca wartość głównego świadczenia z umowy (alterum tantum). Jest to konsekwencją unormowania skutków zadatku, ma on bowiem być sankcją na wypadek niewykonania umowy. Nadmierna wysokość zadatku może uzasadnić uznanie go za mający na celu obejście ustawy.
W wyroku podkreślono, iż rodzaj świadczonych usług przez pozwanego charakteryzuje się tym, że zarezerwowanie przez klienta pokoju jest równoznaczne z niemożliwością skorzystania z usługi w tym samym czasie przez inną osobę. Pozwany nie prowadzi działalności gospodarczej polegającej na produkcji poszczególnych przedmiotów, lecz na ciągłej gotowości świadczenia usług hotelowych, a dokonanie rezerwacji stanowi zablokowanie skorzystania z usługi przez inną osobę. Zadatek jest dodatkowym zastrzeżeniem umownym, wzmacniającym więź zobowiązaniową między stronami i pełniącym funkcje mobilizującą, dyscyplinującą oraz zabezpieczającą.
Ostatecznie sąd nakazał zwrócić 70 proc. kwoty, tj. 1400 zł, a także 200 zł - czyli koszt śniadań, ponieważ usługę w tym zakresie świadczyła odrębna firma, a pozwany tę usługę jedynie zamawiał.
