Oczywiście, jeżeli właściciel lub pozostali lokatorzy dobrowolnie opuszczą nieruchomość, to jest po sprawie. Jednak w przypadku braku dobrej woli tych osób nabywca nieruchomości musi przeprowadzić procedurę eksmisyjną. Tytułem do wprowadzenia nabywcy w posiadanie nieruchomości i opróżnienia znajdujących się na tej nieruchomości pomieszczeń jest prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności bez potrzeby nadania mu klauzuli wykonalności. W celu przymusowego opróżnienia nabytej nieruchomości konieczne jest skierowanie wniosku do komornika właściwego ze względu na położenie nieruchomości. Wniosek taki podlega opłacie w wysokości 40 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia (tzn. około 1,5 tys. zł w II kwartale 2014 r.), przy czym opłatę pobiera się od każdej izby w lokalu.
Przykład
Przy opróżnianiu lokalu składającego się z pięciu izb opłata (płatna przy składaniu wniosku) wyniesie 7,5 tys. zł. Opłata ta podlega później zwrotowi przez dłużnika, a w przypadku braku dobrowolnej płatności ściągnięciu w trybie egzekucji sądowej.
Odrębne zasady stosuje się do lokatorów, który mieli podpisaną z dłużnikiem umowę najmu lub dzierżawy. Z chwilą uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu własności nabywca nieruchomości wstępuje w prawa i obowiązki dłużnika wynikające ze stosunku najmu i dzierżawy. W takim przypadku zastosowanie mają przepisy kodeksu cywilnego dotyczące przejścia umowy najmu w przypadku zbycia nieruchomości. W przypadku umowy zawartej na czas nieoznaczony nabywca może wypowiedzieć najem lub dzierżawę z zachowaniem ustawowych terminów wypowiedzenia (trzy miesiące naprzód na koniec miesiąca kalendarzowego).
Inne zasady stosuje się do umów terminowych. Jeżeli umowa najmu lub dzierżawy była zawarta w formie pisemnej z datą pewną na czas oznaczony nie dłuższy niż dwa lata, umowy nie można wypowiedzieć przed upływem tego terminu, jeśli możliwość wypowiedzenia nie była zastrzeżona w jej treści (jeżeli umowa nie miała formy pisemnej z datą pewną, można wypowiedzieć najem z zachowaniem terminów ustawowych). Jeżeli umowa była zawarta na czas oznaczony dłuższy niż dwa lata, nabywca może wypowiedzieć tę umowę, w ciągu miesiąca od uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu własności, z zachowaniem rocznego terminu wypowiedzenia, o ile umowa nie przewiduje terminu krótszego, chociażby została zawarta z zachowaniem formy pisemnej i z datą pewną. Zawsze można rozwiązać umowę najmu na podstawie porozumienia.