Solidarność dłużników polega na tym, że wierzyciel może żądać całości albo części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego ?z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z nich zwalnia pozostałych. Przy czym, aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela, wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani.
Odpowiedzialność za zobowiązania powstałe w związku z wykonywaniem wolnego zawodu w spółce ponosi/szą zatem partner/rzy, którego/ych zachowanie (działanie lub zaniechanie) zaktualizowały roszczenia osób trzecich z tytułu jego/ich błędów „w sztuce". Jest to nadal odpowiedzialność posiłkowa, a więc powstaje dopiero wtedy, gdy egzekucja z majątku podmiotu nie przyniesie rezultatów >patrz przykład 1. Z uwagi na fakt, że podział obowiązków pomiędzy partnerami może czasem nastręczać trudności, należy już w umowie spółki, względnie kontraktach między podmiotem a partnerami albo uchwale uczestników dokonać szczegółowego ich rozdziału. Brak stosownych zapisów nie uchyli odpowiedzialności za cudze „profesjonalne" długi >patrz przykład 2. W sytuacji zaś, w której spółka przyjęła zlecenie, a żaden z partnerów go nie wykonał, odpowiedzialność za wyrządzoną szkodę ponoszą wszyscy wspólnicy na zasadach ogólnych, gdyż nie jest to zobowiązanie związane z aktywnością zawodową partnerów (w ramach wolnego zawodu objętego profilem spółki) >patrz przykład 3. Odpowiedzialność partnera wyłączona jest także wówczas, gdy zobowiązania są wynikiem działań i zaniechań zatrudnionych w spółce – na podstawie stosunku pracy albo umów cywilnoprawnych – osób, które w trakcie świadczenia usług związanych z przedmiotem działalności podmiotu podlegały kierownictwu innego jego uczestnika >patrz przykład 4. Za zachowania natomiast, np. zewnętrznego eksperta, wszyscy wspólnicy będą odpowiadać wobec osób trzecich na ogólnych zasadach >patrz przykład 5. Analogiczna sytuacja dotyczy zatrudnienia kogoś, kto wprawdzie legitymuje się uprawnieniem do wykonywania wolnego zawodu objętego profilem spółki, ale – kto w trakcie świadczenia usług – nie podlega poleceniom żadnego partnera.
Przykład 1.
Pani Elwira, adwokat, wspólnik spółki partnerskiej, wskutek błędnego obliczenia maksymalnego terminu do wniesienia pozwu o zapłatę 50 tys. zł doprowadziła do przedawnienia roszczenia pani Agnieszki, klienta spółki (przeciwnik w toku postępowania przed sądem podniósł stosowny zarzut, w wyniku którego powództwo zostało oddalone). Pani Agnieszka wystąpiła zatem o solidarną zapłatę tej kwoty przeciwko spółce i pani Elwirze. Sąd uznał za zasadne argumenty pani Agnieszki. Z uwagi zaś na fakt, że egzekucja z mienia podmiotu okazała się skuteczna tylko co do kwoty 30 tys. zł, pani Agnieszka może wystąpić do sądu o nadanie wyrokowi klauzuli wykonalności także przeciwko pani Elwirze, wtedy będzie ona mogła dochodzić od niej reszty należności, tj. 20 tys. zł. Spółce zaś będzie przysługiwało przeciwko pani Elwirze roszczenie o zwrot 30 tys. zł.
Przykład 2.
Architekci: Karolina i Martyna tworzą spółkę partnerską. Ustnie uzgodniły one między sobą, że za prawidłową realizację wszelkich projektów związanych z parkiem przy ul. Liściastej 78 w Płocku odpowiedzialna będzie wyłącznie pani Martyna. Gdy na skutek przyjęcia błędnego współczynnika w pomiarach, jeden z projektów nie został przygotowany właściwie, zamawiający poniósł stratę materialną i wystąpił przeciwko spółce oraz obu partnerkom ?o solidarną zapłatę 100 tys. zł. ?W odpowiedzi na pozew pani Karolina podniosła, że zgodnie ?z ustnymi postanowieniami, pełna odpowiedzialność za zgodne ze sztuką opracowanie projektów dotyczących ww. parku obciąża panią Martynę, czemu ta ostatnia w toku procesu zaprzeczyła. Argumentacja pani Karoliny nie zostanie zatem uwzględniona. Uzgodnienie to nie znalazło bowiem odzwierciedlenia ?w uchwale wspólników. Gdyby stosowna uchwała została podjęta, wówczas pani Karolina nie ponosiłaby odpowiedzialności za ten dług. Jeżeli więc spłaci w jakiejś części owo zobowiązanie, będzie jej przysługiwał regres tylko wobec spółki, a nie – również wobec pani Martyny.